یک اَبَرزمین داغ در نزدیکی منظومه خورشیدی کشف شد

به گزارش مجله سرگرمی، دانشمندان پروژه کارمنس (CARMENES) یک سیاره فراخورشیدی در نزدیکی منظومه شمسی کشف کردند که دارای جو مناسب به عنوان معیار مطالعه دیگر سیاره های سنگی فراخورشیدی است.

یک اَبَرزمین داغ در نزدیکی منظومه خورشیدی کشف شد

در طول 25 سال گذشته منجمان به یاری ساخت ابزارهای نجومی که به طور خاص برای جست وجوی سیاره های فراخورشیدی طراحی شده اند، انواع مختلفی از سیاره های فراخورشیدی را که از سنگ، یخ و گاز تشکیل شده اند، کشف نموده اند.

همچنین با استفاده از ترکیبی از تکنیک های مختلف رصدی پیروز شدند شمار زیادی از جرم ها، اندازه ها و در نتیجه چگالی سیاره ها را مشخص نمایند که در نتیجه می توانند ترکیب داخلی آن ها را تخمین بزنند و تعداد سیاره های کشف شده در بیرون منظومه شمسی زا افزایش دهند.

اگرچه هنوز مطالعه جو سیاره های سنگی که امکان توصیف کامل سیاره های فراخورشیدی زمین مانند را فراهم می نماید با ابزارهای موجود بسیار سخت است و به همین دلیل مدل های جوی سیاره های سنگی هنوز آزمایش نشده اند.

اما اخیرا دانشمندان پروژه کارمنس (CARMENES) که کوتاه شده عبارت جست وجوی وضوح بالای کالار آلتو برای کوتوله های نوع M با سیاره های فراخورشیدی زمین مانند در طیف های نزدیک فروسرخ و مرئی است، نتایج مطالعه ای به سرپرستی تریفون تریفونوف (Trifon Trifonov) ستاره شناس مؤسسه نجوم ماکس پلانک را منتشر نموده اند که از کشف یک ابَرزمین داغ در مدار اطراف ستاره کوتوله سرخ گلیز 486 (Gliese 486) است فقط 26 سال نوری از خورشید فاصله دارد.

برای این منظور دانشمندان از تکنیک های ترکیبی فتومتری گذر و طیف سنجی سرعت شعاعی، از جمله رصدهایی با استفاده از ابزار دوربین هم زمان چندرنگ برای مطالعه جو سیاره های فراخورشیدی (MuSCAT2) در تلسکوپ 1.52 متری کارلوس سانچز در رصدخانه تید (Teide Observatory) استفاده کردند که نتایج پژوهش آن ها در نشریه Science منتشر شده است.

  • ستاره شناسان یکی از داغ ترین سیاره های فراخورشیدی را یافتند

سیاره کشف شده با نام Gliese 486b جرمی 2.8 برابر کره زمین دارد و اندازه آن تنها 30 درصد عظیمتر است. انریک پال (Enric Pallé) پژوهشگر مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری (IAC) و یکی از نویسندگان این مقاله اعلام کرد: با محاسبه میانگین چگالی سیاره به یاری اندازه گیری جرم و شعاع آن، نتیجه می گیریم که ترکیب آن شبیه ترکیبات ناهید یا زمین است که هسته های فلزی درون خود دارند.

Gliese 486b هر 1.5 روز در مداری دایره ای و در فاصله 2.5 میلیون کیلومتری به دور ستاره میزبان خود می چرخد. با وجود نزدیک بودن به ستاره میزبان، با توجه به اینکه ستاره Gliese 486 بسیار خنک تر از خورشید ماست، این سیاره احتمالا بخشی از جو اصلی خود را حفظ نموده است و بنابراین نامزد خوبی برای مشاهده جزئیات بیشتر با نسل بعدی تلسکوپ های فضایی و زمینی است.

تریفونوف عنوان نمود: این واقعیت که این سیاره بسیار نزدیک به ستاره مادر است، از این جهت هیجان انگیز است که آنالیز جزئیات بیشتر آن با استفاده از تلسکوپ های قدرتمند مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب و آرایه تلسکوپ بسیار عظیم اروپا (ELT) که در دست ساخت است، امکان پذیر خواهد بود.

چرخش Gliese 486b به دور خود زمانی برابر با چرخش آن در مدارش پیرامون ستاره مادر دارد، به طوری که همواره یک سمت آن رو به ستاره است. اگرچه ستاره Gliese 486 بسیار ضعیف تر و سردتر از خورشید است، اما تابش آن به اندازه ای شدید است که سطح سیاره حداقل تا 700 کلوین (حدود 430 درجه سانتی گراد) گرم می گردد. به همین دلیل، سطح Gliese 486b احتمالا بیش از سطح زمین، شبیه به سطح ناهید است؛ با یک منظره خشک و گرم و رودخانه های گدازه سوزان. اما برخلاف سیاره زهره، ممکن است Gliese 486b جو رقیقی داشته باشد.

  • کاوشگر خورشیدی ناسا تصویر غیرمنتظره ای از سیاره زهره فرستاد

محاسبات اجرا شده با مدل های موجود از جو سیاره ها می تواند با وجود سطح گرم و جو نازک در این سیاره مطابقت داشته باشد، زیرا تابش ستاره ای تمایل به تبخیر جو دارد و گرانش سیاره آن را نگه می دارد. اما از سویی مشخص میزان تعادل بین این دو نیرو در حال حاضر سخت است.

خوزه آنتونیو کابالیرو (José Antonio Caballero) یکی دیگر از نویسندگان این مقاله، اضافه نمود: کشف Gliese 486b یک شانس بود. اگر این سیاره حدود 100 درجه گرم تر بود، سطح آن سرشار از گدازه بود و جو آن تبخیر می شد. از سویی اگر Gliese 486b حدود 100 درجه خنک تر بود، برای مشاهدات بعدی مناسب نبود.

تیم CARMENES در آینده توسط رصدهای برنامه ریزی شده می کوشند شیب مداری این سیاره را مشخص نمایند. عاملی که باعث می گردد Gliese 486b از خط دید بین ما و سطح ستاره بگذرد، بخشی از نور آن را پنهان کند و امکان سنجش آن را به یاری روش گذر فراهم نماید.

آن ها همچنین مشاهدات طیف سنجی انجام خواهند داد تا نواحی گوناگون نیمکره روشن شده از سیاره توسط ستاره را (که مانند فازهای ماه هستند) مشاهده نمایند و پیش از آنکه Gliese 486b در طول مدارش پشت ستاره پنهان گردد، طیف آن را بسنجند. طیفی که حاوی اطلاعاتی در خصوص شرایط سطح گرم این سیاره است.

تریفونوف تأکید کرد: ما بی صبرانه منتظریم تا تلسکوپ های جدید در دسترس قرار بگیرند. نتایجی که ممکن است با آن ها به دست آوریم به ما یاری می نماید تا درک بهتری از جو سیارات سنگی و گسترش آن ها، چگالی بسیار زیاد آن ها، ترکیب و تأثیر آن ها بر توزیع انرژی در اطراف سیاره ها داشته باشیم.

  • ناسا یک منظومه فراخورشیدی نزدیک با کمربند سیارکی کشف کرد

عکس کاور: طرحی گرافیکی از سیاره فراخورشیدی Gliese 486b

منبع: Eurek Alert

hmvd.ir: مجله همراهان | مجله خبری و ورزشی همراهان

nicepatogh.ir: مجله نایس پاتوق | مجله دورهمی گردشگری و مسافرتی، خبری و ورزشی

منبع: دیجیکالا مگ
انتشار: 12 دی 1400 بروزرسانی: 12 دی 1400 گردآورنده: kurdeblog.ir شناسه مطلب: 134069

به "یک اَبَرزمین داغ در نزدیکی منظومه خورشیدی کشف شد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یک اَبَرزمین داغ در نزدیکی منظومه خورشیدی کشف شد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید