تنش زدایی؛ پیش احتیاج حل مسائل بین المللی

به گزارش مجله سرگرمی، نوذر شفیعی؛ مساله اصلی - عبور از بحران: دولت سیزدهم در شرایطی روی کار می آید که کشور شرایط ویژه ای را به علت شیوع یک همه گیری خطرناک سپری می نماید و روزانه تعداد زیادی از هموطنان ما به همین علت جان خود را از دست می دهند. در چنین شرایطی آنی ترین اولویت برای دولت تازه و وزارت خارجه دولت تازه باید پیگیری دیپلماسی سلامت و کوشش برای تسهیل ورود واکسن به کشور به منظور فراهم کردن مقدمات لازم برای عبور از بحران همه گیری کووید - 19 باشد.

تنش زدایی؛ پیش احتیاج حل مسائل بین المللی

اولویت دوم - تنش زدایی: دیگر مساله ای که دولت سیزدهم باید به آن به نام یک اولویت اساسی بنگرد و در دستور کار خود قرار بدهد، مساله تنش زدایی با دنیا است. امروزه بیشتر مسائل و مسائلی که ایران در داخل کشور خود با آن روبه رو است، ناشی از چالش هایی است که ما در عرصه بین المللی با آن ها روبرو هستیم و به رغم کوشش های بسیار هنوز پیروز به حل و فصل آن ها نشده ایم.

یکی از دلایلی که باعث انباشت مسائل در این حوزه و بروز بعضی ناکامی ها در حل بحران شده، این است که این چالش ها یکدیگر را تقویت می نمایند و هرکدام بر تشدید دیگری موثرند. برای نمونه، تنش ایران با غرب روی روابط ایران با کشور های منطقه و تشدید تنش ها در روابط ایران با همسایگان موثر بوده و مجموعه این تنش ها زمینه ساز بروز بسیاری از چالش هایی است که ما در داخل با آن روبرو هستیم. از همین رو تنش زدایی می تواند به نام یک اولویت جدی در دستور کار دستگاه سیاست خارجی دولت سیزدهم باشد.

در ذیل این تنش زدایی تثبیت شرایط منطقه ای قرار گرفته است. نگارنده بر این باوراست که اگر تنش زدایی با دنیا پیرامون در دستور کار قرار نگیرد و به تبع آن، تنش های بیرونی مسائلی را در داخل کشور رقم بزند، مسائل داخلی مانع از آن خواهد شد دولت فعالیت های موثر خود را در سطح منطقه ادامه بدهد و این مساله باعث خواهد شد آنچه نفوذ ایران در منطقه خوانده می گردد، تحت تاثیر قرار بگیرد و تداوم نداشته باشد.

تنش زدایی به جمهوری اسلامی ایران یاری خواهد نمود که نه تنها بتواند از بسیاری از چالش ها و مسائل در داخل کشور نظیر مساله مالی که به معضلی برای زندگی روزمره مردم تبدیل شده، عبور کند، بلکه شرایطی را فراهم می نماید تا تهران بتواند نفوذ خود را در منطقه تثبیت کند.

تهران نباید خود را در موقعیتی قرار بدهد و شرایطی پدید آید که مجبور به عقب نشینی از خواسته های منطقه ای خود گردد. موقع شناسی در سیاست خارجی یک اصل اساسی است و در صورت تداوم مسائل داخلی، اگر راهی برای حل بحران ها پیدا نگردد، این موضوع مانعی در برابر تداوم نفوذ منطقه ای ایران خواهد بود.

تا زمانی که این فرصت فراهم است و تنش زدایی می تواند به نام یک گزینه روی میز تصمیم گیران کشور در حوزه سیاست خارجی قرار داشته باشد، باید از این فرصت استفاده کرد. طرح این سوال که چه راه ها و الگو هایی برای تثبیت نفوذ و قدرت ایران در منطقه وجود دارد، شاید پاسخ های متفاوتی را به همراه داشته باشد، اما پیشنهاد نگارنده این است که دموکراسی انجمنی به نام یکی از روش های کارآمد و آزمون پس داده، می تواند روشی برای تثبیت قدرت و نفوذ ایران باشد.

یعنی به همان شکلی که امروز در لبنان ایران خود را به نام بخشی از ساختار قدرت مطرح نموده، در سوریه هم می تواند از همین طریق نفوذ خود را تثبیت کند. همین نفوذ در عراق هم به وسیله نوعی دموکراسی انجمنی که رسمیت ندارد، اما به لحاظ عرفی اعمال می گردد، تثبیت شده است. این الگو می تواند درباره دیگر کشور های منطقه نظیر یمن یا حتی بحرین هم اعمال گردد.

پیشنهادها: اعمال تغییر در نوع روابط میان کشور ها آسان نیست و روابط دو کشور به آسانی تبدیل به دوستی، دشمنی یا رقابت نمی گردد. مجموعه ای از عوامل در شکل گیری الگو های رفتاری کشور ها در روابط با یکدیگر موثر است که ازجمله آن ها می توان به ادراک رهبران و اقدامات کشور ها در عرصه بین المللی اشاره نمود.

بنابراین برای تغییر رابطه باید ادراک رهبران و به تبع آن رویکرد ها تغییر کند و متناسب با آن یک سری اقدامات عملی و نمادین انجام بگیرد تا طرف های مقابل بر اساس این اقدامات نمادین به این باور برسند که در ایران بعضی ادراکات و رویکرد ها تغییر نموده است.

در واقع این موضوع می تواند به صورت بنیادین زمینه را برای حل مسائل کشور در عرصه بین المللی فراهم کند. الگویی که از نگاه نگارنده می تواند در این زمینه موثر باشد، دیپلماسی قدرت میانی (middle powerman-ship diplomacy) است. این نوع دیپلماسی به شما جایگاهی برتر از یک قدرت منطقه ای و پایین تر از یک ابرقدرت پیشنهاد می نماید. در عین حال، دامنه منافع ملی و دامنه تحرکات دیپلماتیک یک قدرت میانی، فراتر از سطح یک منطقه است.

تنش زدایی و کوشش برای حل و فصل مسائل و چالش های بین المللی مهم ترین الگوی رفتاری یک قدرت میانی است. به آن معنا که این الگوی رفتاری یک قدرت میانی است که باعث می گردد میان و او یک قدرت منطقه ای تفاوت وجود داشته باشد. یک قدرت میانی کوشش می نماید چالش های خود را به طور مسالمت آمیز حل و فصل کند، چالش های منطقه ای را به طور مسالمت آمیز حل و فصل کند و حتی پا را فراتر گذاشته و در راستای حل مسالمت آمیز چالش های دنیای بکوشد.

اگر این الگوی رفتاری در دستور کار ایران قرار بگیرد، نقش و منزلتی را برای ایران فراهم می نماید که امکان تامین منافع ملی با آسودگی خاطر فراهم باشد.

منبع: روزنامه اعتماد

dorezamin.com: دور زمین: سفر به دور زمین هیچوقت اینقدر آسون نبوده!

iraniro.ir: تور داخلی ایران: گردشگری ایران، سفر به مشهد، اصفهان، تهران، کیش، قشم، یزد، تبریز، اخبار ایران

منبع: فرارو
انتشار: 7 آذر 1400 بروزرسانی: 7 آذر 1400 گردآورنده: kurdeblog.ir شناسه مطلب: 155211

به "تنش زدایی؛ پیش احتیاج حل مسائل بین المللی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تنش زدایی؛ پیش احتیاج حل مسائل بین المللی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید