بازار مکاره پردیس های سینمایی ایران - مجله سرگرمی

نرگس عاشوری| آژیر خطر جدی اگرچه حدود دو هفته قبل با بیانیه جمعی از مدیران پردیس های سینمایی به گوش رسید، اما هشدار های احتیاط پیش از این به صدا درآمده بودند. از همان ابتدای سال و اکران نوروزی که شرایط فروش سینما عادی و خوب به نظر می رسید، وضعیت فروش غلامرضا تختی پیغام هوشیارباشی بود تا مدیریت اکران را متوجه شرایط اضطراری آینده کند.

فیلم تحسین شده بهرام توکلی فروش خوبی نداشت و خیلی ها از معمای فروش نرفتن اش می گفتند. زمان بندی نامناسب نمایش فیلم و موقعیت استراتژیک غلط اکران نوروزی مؤلفه ای بود که اغلب کارشناسان سینمایی در آن اشتراک نظر داشتند و در عین حال بعضی این نکته را هم یادآور می شدند که میزان فروش، ملاک خوب یا بد بودن یک فیلم نیست.

کیفیت فیلم و امتیازات سینمایی آن اگرچه با چرتکه گیشه قابل محاسبه نیست، اما به هر حال سینما، هنر صنعت است و چرخش به چرخ دنده های اقتصاد چفت و بست شده است. بر همین اساس است که وضعیت ناامیدنماینده فروش سینما در دو ماهه اخیر باعث شده مدیران پردیس های سینمایی دست به قلم شوند و در بیانیه ای نسبت به وضعیت موجود ابراز نگرانی نمایند.

در بخشی از این بیانیه آمده بود: ادامه رکود و افت فاحش فروش سینمای ایران باعث فرار سرمایه گذاران ساخت سینما ها و توقف فعالیت پردیس های سینمایی ایران و تعطیلی آنان خواهد شد.

در راستا سراشیبی

حدود دو ماهی است که فروش سینمای ایران سیر نزولی پیدا نموده و مخاطب 4 و نیم میلیون نفری اش در فروردین ماه به دو میلیون و 700 هزار نفر در تیرماه تنزل پیدا نموده است. از این میزان حدود 700 هزار نفر هم در مردادماه ریزش داشته و به دومیلیون نفر رسیده است.

در نهایت در شهریور ماه سال جاری فقط 955 هزارنفر به سالن های سینما آمده اند. با وجود افزایش قیمت بلیت، مرداد و شهریورماه سال جاری سینمای ایران نسبت به سال گذشته افت فروش چشم گیری هم داشته است.

مجموع فروش فیلم ها در مردادماه سال جاری با وجود افزایش قیمت بلیت 24 میلیارد تومان بوده، این در حالی است که در مردادماه سال گذشته (97) به فروشی بالغ بر 28 میلیارد تومان دست پیدا نموده است. ریتم ضرر مالی سینما در شهریورماه سال جاری نیز حفظ شده و از فروش 12 میلیارد و 779 هزار تومانی در سال 97 به فروش 10 میلیارد تومانی در شهریور 98 رسیده است.

این در حالی است که آمار فروش شهریورماه نسبت به وضعیت مشابه در سال 96 که قیمت بلیت یک سوم این قیمت بود افت فروش 2 میلیاردی را نشان می دهد. تا چند ماه گذشته اگر رکوردشکنی در فروش و ثبت رکورد های روزانه و هفتگی و... برای فیلم های در حال اکران از فرط تکرار به خبری کم اعتبار تبدیل شده بود حالا جریان معکوس شکل گرفته و این بار فیلم ها با کم فروشی رکوردشکن و خبرساز می شوند.

فروش کم صدای منو می شنوید صادق پروین آشتیانی از جمله فیلم هایی است که در چند هفته اخیر سروصدای زیادی به پا نموده است. این فیلم از 6 شهریورماه روی پرده اکران رفته و در عرض 3 هفته تنها سه میلیون و 314 هزارتومان فروش داشته است.

این فیلم حتی در روز تعطیل آدینه (22 شهریورماه) که به بهانه روز ملی سینما بلیت فیلم ها نیم بها بود فقط 5 نفر تماشاگر داشت و 50 هزارتومان فروش کرد.

از آه رحمان 1400 تا مورد عجیب متری شیش و نیم

بی رونقی گیشه حرف روز حوزه سینماست و اغلب کارشناسان، چیدمان غلط اکران، همزمانی اکران چند فیلم پرفروش و باکیفیت در اکران نوروز و عید فطر و برهم خوردن تعادل در اکران را عمده دلیل این اتفاق می دانند.

اکران آثاری که کشش لازم برای جذب مخاطب ندارد و به تبع آن ایجاد بی اعتمادی مخاطب نسبت به فیلم های روی پرده مؤلفه مشترکی است که اهالی سینما و فعالان این حوزه بر آن تأکید دارند. رضا سعیدی پور، مدیر پردیس سینمایی آزادی معتقد است در یکی دو ماه اخیر فیلم طنز پرکششی نداشته ایم که بتواند در کنار فیلم های جدی ترکیب مناسبی را برای کشاندن مخاطبان به سینما ایجاد کند.

او در این باره می گوید: صاحبان فیلم ها کوشش شان این است که کارهایشان در 6 ماهه اول سال اکران گردد، اما بعد از حاشیه های رحمان 1400 که به توقف اکران آن منجر شد هم صاحبان فیلم ها چشم شان ترسیده و هم سازمان سینمایی به واسطه فشار هایی که برای این فیلم ایجاد شده تصمیم گرفت در 6 ماهه اول به فیلم هایی که ممکن است دردسرساز شوند با احتیاط بیشتری پروانه نمایش دهد.

چند فیلمی که قرار بود در سرگروه های تابستان اکران گردد از جمله فیلم زیر نظر از چرخه اکران خارج شد و فیلم مطرب هم که باید اکران می شد هنوز به اکران نرسیده است. هر فیلمی که قرارداد بست بعد از سه هفته افت کرد و از چرخه اکران خارج شد.

خیلی از فیلم های دیگر که در نوبت اکران بودند از اکران سال جاری انصراف دادند و برای اکران سال آینده برنامه ریزی کردند. سازندگان تگزاس ریسک کردند که فیلم شان را در آن مقطع اکران کردند. سعیدی پور هم معتقد است همزمانی اکران دو فیلم اجتماعی خوب مخل فروش آنهاست: ترکیب دو فیلم متری شیش و نیم و رحمان 1400 در اکران نوروز خیلی خوب بود.

متری شیش و نیم بعد از 6 ماه اکران با وجود این که چند هفته ای است به شبکه نمایش خانگی آمده همچنان در پردیس های سینمایی نمایش دارد و مخاطب هم از آن استقبال می نماید. فیلم های سرخپوست و شبی که ماه کامل شد هم این قابلیت را دارند، کاش به جای این که همزمان اکران شوند یک فیلم طنز خوب در کنارشان اکران می شد در آن صورت هم سرخپوست بیشتر می فروخت و هم شبی که ماه کامل شد.

وقتی دو فیلم جدی همزمان اکران می گردد همپوشانی دارد و به هم ضربه می زنند. کسی که فیلم خانم آبیار را دیده ممکن است فیلم سرخپوست را نبیند یا بالعکس. وضعیت معیشتی مردم افت نموده و هر کسی هزینه نمی نماید که حتماً دو فیلم اجتماعی را با هم ببیند. کیفیت فیلم ها دلیلی است که رضا سعید پور هم بر آن تأکید دارد: سرگروه ها دنبال آن هستند که کسی فیلمی داشته باشد و بخواهد اکران کند. در دو ماه اخیر فیلمی نداشتیم که قابلیت گیشه را داشته باشد.

از طرف دیگر با محدودیت های اکران فیلم های کمدی در ماه محرم هم رو به رو بودیم و سال جاری بر خلاف روال 40 سال اخیر، در کج سلیقگی عجیب بعد از دهه اول هم اجازه از سرگیری نمایش فیلم های کمدی را نداشتیم. با پیگیری ها و جلساتی که با شورای اکران داشتیم توانستیم بالاخره از سه شنبه 26 شهریورماه فیلم های کمدی را به پرده بازگردانیم.

او تأکید می نماید که چراغ گیشه با فیلم روشن است و مطرح شدن مباحث پول های مشکوک مخل این مهم است: با ادامه این روند برای بخش خصوصی، نه دیگر سالن سینما می سازند و نه برای ساخت فیلم ها سرمایه گذاری می نمایند. بی دردسر سرمایه هایشان را می برند سمت برج سازی که هم بازارش مطمئن تر است و هم کسی انگشت اتهام به سمت شان نمی گیرد که پولشان مشکوک بوده و منبع اش نامشخص است. رکود و افت فروش سینمای ایران باعث فرار سرمایه گذاران ساخت سینما ها می گردد.

پردیس های سینمایی بازار مکاره اند

علی اکبر ثقفی فیلمسازی که این روز ها روسی را به کارگردانی پسرش روی پرده اکران دارد با اشاره به شرایط اجتماعی و مالی جامعه معتقد است بازار مالی ضعیف است و سینما در اولویت مردمی که لنگ معاش شان هستند، نیست. او در واکنش به این سؤال که آیا شرایط مالی نسبت به ماه های اول سال که سینما فروش خوبی داشت، تغییری نموده می گوید: یک خانواده برای رفتن به سینما حداقل باید صدهزار تومانی خرج کند، خب با این هزینه کرد یک چیزی هم باید گیر مخاطب بیاید، اما فیلم های روی پرده چنین ویژگی ندارند. بعضی شان اساساً سینما نیستند و مخاطب را پس می زنند.

وقتی کتابی می خوانید حداقل یک پاراگراف می بینید که برایش حاشیه نویسی کنید، فیلم هم باید همین طور باشد اگر دره را نشان نمی دهد حداقل گودالی از یک واقعیت را نشان بدهند. برای فیلم هایی مثل سرخپوست و شبی که ماه کامل شد زحمت کشیده شده، سینماست و ارزش دارد صد تومن هم خرج تماشایش گردد، اما بعضی فیلم ها بلیت نیم بها هم برایشان گران است.

این فیلمساز البته معتقد است که بی اعتمادی مخاطب نسبت به فیلم های روی پرده مربوط به یکی دو ماه اخیر نیست و به تعبیر او شبیه میکروبی است که زمان می برد تا واکنش نشان دهد. ثقفی می گوید: مخاطب با یک نگاه کلی پیش بینی می نماید که فلان فیلم شبیه کدام فیلم است و ارزش دیدن ندارد.

چیدمان غلط اکران در نهایت علتی است که ثقفی هم بر آن تأکید دارد: نوروز و عید فطر فیلم هایی که توانایی کشاندن مخاطب به سینما را داشتند نمایش دادیم و یک شوک به سینما وارد کردیم و بعد اکران را به حال خودش رها کردیم. پردیس ها بازار مکاره شده اند آنقدر فیلم زیاد است و زمان بعضی سانس ها آنقدر بد است که کسی نمی رود فیلم را ببیند. مثلاً چه کسی ساعت 11 صبح می رود روسی را ببیند؟

این تهیه نماینده و کارگردان سینما ادامه رکود و افت فاحش فروش سینمای ایران را زنگ خطری جدی برای تهیه نمایندگان مستقل و بخش خصوصی می داند: سینمادار فقط به فکر جایگاه اش است با اینکه 50 درصد از فروش فیلم برای اوست، اما یک ریال هم برای تبلیغات هزینه نمی نماید و حتی برای زدن یک تابلو تبلیغاتی هم از تهیه نماینده پول می گیرد. چنانچه فیلمی 3 میلیارد فروش داشته باشد فقط یک میلیارد از آن سهم تهیه نماینده است.

صاحب فیلم برای 50 بیلبورد در تبلیغات میدانی باید یک میلیارد و دویست هزارتومان هزینه کند. فیلمی که برای ساختش 4 میلیارد تومان هزینه شده حداقل باید 12 میلیارد بفروشد تا بازگشت سرمایه داشته باشد.

در چنین فضایی بخش خصوصی کمتر اعتماد می نماید که فیلم بسازد. من تهیه نماینده ای را می شناسم که بیش از 10 سال است فیلمی تهیه ننموده است.

منبع:روزنامه ایران

شارژ 10: شارژ 10: مجله گردشگری و مسافرتی، خبری و ورزشی

جعبه مهر: جعبه مهر: با همدیگر مهربان باشیم