کارگردان ایرانی که امید اسکار دارد - مجله سرگرمی

فیلم علی عباسی یکی از تاثیرگذارترین و پرشورترین فیلم های سال جاری جشنواره کن بود. این تاثیرگذاری به دلیل داستان احساس برانگیزش بود که درباره مامور گمرکی است که بعد از مدتی متوجه می گردد انسان نیست. یک دلیل دیگر هم داشت که فیلم همه را شوکه کرد. یک صحنه خشونت بار در فیلم وجود دارد که باعث شد تماشاگران فیلم در جایگاه هایشان مچاله شوند. فیلم علی عباسی سال جاری از طرف سوئد به آموزشگاه اسکار معرفی گردید تا در بخش بهترین فیلم های خارجی زبان حضور پیدا کند. علی عباسی در جشنواره کن سال جاری برنده جایزه بخش نوعی نگاه شد. درپ با علی عباسی به عنوان یکی از کارگردانانی که به اسکار معرفی گردیده گپ کوتاهی زده است:

-آیا شما در ایران بزرگ شدید و بعد برای ساخت فیلم به سوئد رفتید؟

من در ایران به دنیا آمدم و بزرگ شدم. وقتی 20-21 ساله بودم فقط می خواستم دنیا را ببینم. با خودم فکر می کردم که شاید ساکن آلمان یا اتریش شوم. اما درنهایت بعد از مدتی مقصدم سوئد شد و آنجا معماری خواندم.

بعد آغاز به ساختن تعدادی فیلم کوتاه کردم و در یک مقطع تصمیم ام بر این شد که در یک مدرسه فیلمسازی ثبت نام کنم. احساسی داشتم شبیه این که من باید ببینم که دنیای حرفه ای فیلمسازی چطور است چون من از پیش زمینه کاملا متفاوتی می آمدم.

-آن تجربه احتمالا روی فیلم مرز تاثیر داشته است. یا حداقل روی بخشی از آن که درباره روشی است که با مردم برخورد می کنیم یا این که چطور آنها را درک می کنیم.

مردم اغلب از من سوال می نمایند که آیا فیلم ربطی به پیش زمینه من دارد. این که به هر حال من در سوئد یک خارجی هستم. و البته که همین طور است. من خارجی هستم. اما واقعیت اینجاست که فکر نمی کنم خارجی بودن اهمیت زیادی داشته باشد. قرار دریافت در یک جمعیت اقلیت یا خارجی بودن، یک تجربه دنیای است. حتی اگر شما سفیدپوست باشید، یا عضو طبقه متوسط جامعه، هنوز هم ممکن است خودتان را خارجی حس کنید اگر در موقعیتی قرار بگیرید که با ارزش ها و معیارهای شما منطبق نباشد.

حالا که این را گفتم اضافه کنم که همیشه نسبت به کاراکترهایی احساس شور و علاقه می کردم که در حاشیه اجتماع بودند. مردمی که آنقدر ارزش هایشان دور از دیگران است که در خطر بیرون افتادن از لبه تمدن قرار دارند. گاهی اوقات برای نشان دادن این که تا چه حد لایه تمدن نازک است وقتی برخی چیزها ترک می خورند، به چیز زیادی احتیاج ندارید.

-وقتی فیلم را در جشنواره کن دیدم سر آن سکانس خشن مخاطبان می خندیدند، منقبض شده بودند و شکایت می کردند. خیلی طول کشید تا متوجه شوید چطور باید با این یک سکانس خاص کنار بیایید؟

نه واقعا. برای من آن سکانس در بستر فیلم خیلی طبیعی اتفاق می افتاد. طبیعی بود چون اتفاقی بود که برای آن کاراکترها طبیعی به نظر می رسید. اگر مثل بقیه مردم رفتار می کردند عجیب بود.

چیزی که من قبل از دریافت این سکانس به آن فکر کردم این بود که: خیلی خوب! ما مصالح لازم را داریم. مثل هر صحنه عاشقانه دیگری کمی غریزه حیوانی و محرک های آنی در آن هست و بعد سکانس صمیمی تر می گردد. در همه فیلم هایی که من دیده ام در سکانس های عاشقانه تعادلی میان این دو قطب برقرار بوده است. فقط سعی داشتم برداشتی بگیرم که صمیمانه تر باشد. شاعرانه تر و آرامتر. و از این نقطه نظر می بینید که آن سکانس چطور منطقی به نظر می رسد.

منبع: THEWRAP

گروه ساختمانی آبان: گروه ساختمانی آبان: بازسازی ساختمان و تعمیرات جزئی و کلی و طراحی ویلا و فضای سبز و روف گاردن، طراحی الاچیق، فروش درب های ضد سرقت را زا ما بخواهید.