مسجد تاریخانه دامغان ، قدیمی ترین مسجد ایران Tarikhaneh
به گزارش مجله سرگرمی، مسجد تاریخانه مربوط به دوره ساسانیان و همچنین سده های 2 و 3 و 5 ه .ق است که در شهر دامغان، خیابان ایستگاه راه آهن،جای گرفته است. این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 80 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.در ادامه مطلب همراه خبرنگاران باشید تا با این مسجد قدیمی و تاریخی بیشتر آشنا شوید.
![مسجد تاریخانه دامغان ، قدیمی ترین مسجد ایران Tarikhaneh مسجد تاریخانه دامغان ، قدیمی ترین مسجد ایران Tarikhaneh](https://kurdeblog.ir/upload/2020/01/06/69f29f4637180b-f10dce24b1-ad738fac92fb4b7.jpg)
تاریخانه از آثار باستانی دامغان است که بر پایه پژوهشهای اداره کل باستان شناسی، پیش از تسلط اعراب بر ایران، آتشکده بوده و بعداً به مسجد تبدیل شده است. ساختمان بنای دوباره آن مربوط به سده دوم هجری است و شیوه ساختمان آن نیز به شیوه بناهای دوره ساسانیان می باشد. تاریخانه در ترکی به معنای خانهٔ خداست.
معماری
این مسجد نمونهٔ بسیار زیبا و کاملی از مساجد سده های آغازین اسلام به شمار می رود. شیوهٔ معماری مسجد برگرفته از معماری ساسانی است. ساختمان مسجد دربردارنده یک صحن یا حیاط مرکزی است که پیرامون آن را رواق های سرپوشیده دربر گرفته است. شبستان مسجد بر روی هجده ستون مدور (سه ردیف شش تایی) استوار شده است. این ستون ها یک متر و نیم قطر دارند و از نظر ویژگی های معماری همانند ستون های کاخ های ساسانی هستند. طاق های مسجد از آجر است و به طاق های دورهٔ پیش از اسلام، یعنی عهد ساسانی همانندی و همسانی بسیار دارد.
ستون
در این مسجد ستون هایی مدور واقع شده است که با آجرهایی به طول 35 و به عرض 34 و 7 سانتی متر ساخته شده و به نام چهل ستون معروف است. تعداد ستون ها 26 عدد می باشد که 18 ستون آن در یک طرف و 5 ستون در سمت دیگر و 3 ستون در مقابل قرار گرفته است. محیط هر ستون در حدود 5 متر و بلندای آن از سطح زمین تا محلی که طاق ها برآن استوار شده است 2/84 متر و تا پشت بام 6 متر می باشد. طاق های این ساختمان با گذشت زمان فرو ریخته بوده که از محل وجوه جمع آوری شده از مردم شهر با خشت خام بر طاق های مزبور سقف زده اند.
محراب
در سمت مغرب مسجد بین 6 دهانه و طاق، یک دهانه و طاق بزرگ تری به طول 12/14 متر و عرض 03/5 متر وجود دارد، که آثار محراب و منبر مسجد در این دهانه دیده می شود. عرض هر یک از شش دهانه یا ایوان که در طرفین دهانه وسطی واقع شده اند 36/6 متر است. صحن مسجد تقریباً مربع شکل و به طول 27 و عرض 26 متر می باشد.
مناره
در پی سده ها، تاریخانهٔ دامغان بارها مرمت و بازسازی شده است. مناره ای آجری در دوره سلجوقیان به این مجموعه افزوده شده است که اکنون 25 متر بلندا دارد و بدنهٔ آن با آجرکاری تزیین شده است.طبق کتیبهٔ کوفی مسجد، مناره به همت بختیاربن محمد، در قرن پنجم هجری احداث و به مجموعهٔ تاریخانه پیوند خورده است.
در جنب مسجد تاریخانه سمت شمال مناری وجود دارد که با آجر ساخته شده. ارتفاع این منار 26 متر است و 86 پله از داخل دارد، محیط آن در پایین در حدود 13 متر می باشد و به نسبت ارتفاع منار از سطح زمین از محیط آن کاسته می شود به طوری که دور منار در بالا 8/6 متر است، این منار سکو ندارد و از روی زمین مدور ساخته شده. نقوشی از آجر در روی منار هست که به منزلهٔ نما و تزیین آن محسوب می شود، در ارتفاع 5/10 متری کتیبه ای از آجر به خط کوفی است به عرض 30/1 متر که فقط الامیر السید الاجل از آن خوانده می شود. آجرهایی که در ساختمان داخلی به کار رفته به قطر 4 تا 5/4 سانتی متر و به طول و عرض 22 سانتی متر و آجرهایی که در تزیینات خارجی مصرف شده به طول 5/17 و به عرض 17 و به قطر 5/3 سانتی متر می باشد.
بلندای این منار در قدیم بیشتر بوده و گویا در اثر زلزله قسمتی از بالا و کلاهک آن فروریخته است، بانی این منار بختیار بن محمد حاکم ایالت قومس و ممدوح منوچهری دامغانی است که منار مسجد جامع سمنان نیز از بناهای وی به شمار می رود.
لمینت دندان کامپوزیت دندان ایمپلنت ارتودنسی
منبع: تاپ تراولlov-e.ir: عاشقان علم الکترونیک، بچه های مهندسی برق و الکترونیک
wallpaper7.ir: مجله تصویر و سرگرمی | مجله آموزشی با سرگرمی گرافیستها و کارکاتوریست ها
abuzariyon.ir: مجله ابوذریون | نگاهی اجمالی به رویدادهای روز ایران و جهان