فاصله باریک میان والاترین و تلخ ترین راه

به گزارش مجله سرگرمی، راه اول از اندیشه می گذرد؛ این والاترین راه است. راه دوم از تقلید می گذرد؛ این آسان ترین راه است و راه سوم از تجربه می گذرد و این تلخ ترین راه است. این عباراتی است که کنفوسیوس حکیم چینی، هزاران سال پیش در مورد شاکله هستی آدمیان بر زبان آورده است.

فاصله باریک میان والاترین و تلخ ترین راه

عباراتی که هر چند در تعداد محدودی از کلمات و عبارات خلاصه می گردد، اما اقیانوسی از معنا را در خود جای داده است. عباراتی که از فرط تازگی، انگار همین امروز برای اقتصاد و مدیریت کشورمان سروده شده است. در شرایطی که هر روز خبر تازه ای از تصمیم سازی های غیرکارشناسی منتشر می گردد، باید گفت که اقتصاد ایران آبستن حوادث تازه ای است. به عبارت روشن تر، ریسک های مالی در ایران سر جای خود واقع شده است و هیچ تغییری در این فرایند مخرب مشاهده نمی گردد. اقتصاد ایران همچنان در حال پمپاژ نقدینگی است، ضمن اینکه تورم، تغییر ناگهانی نرخ بهره، اقتصاد دستوری و... به چشم می خورد. ضمن اینکه جدای از این موارد ریسک های مضاعفی نیز متوجه اقتصاد کشور است.

ادامه دار شدن تحریم ها، عدم فروش نفت، رشد مالی منفی و... که مجموعه این عوامل موضوع ریسک در اقتصاد ایران را در شرایط خاصی قرار داده است. در کشوری که فقط در 3سال گذشته 20درصد اقتصاد کوچک تر شده و در طول یک دهه گذشته متوسط رشد مالی به طور متوسط در نقطه صفر یا منفی قرار داشته است، تصمیم سازی های مالی بسیار مهم است. اگر این موارد ذکر شده را در کنار عوامل سیاسی مثل انتخابات ریاست جمهوری، مذاکرات با 1+5 و... بگذاریم، این نتیجه معین حاصل می گردد که در یک چنین فرایندی نوسانات حرف اول را می زند.

در یک چنین شرایطی این پرسش مطرح می گردد که بهترین راه برای سرمایه گذاری مناسب بر اساس مدل های کنترلی چه می تواند باشد. اساسا قرار نیست همواره سرمایه گذاران اکتیو باشند و دست به اقدامات عملیاتی بزنند تا به ارزش افزوده بیشتر دست پیدا نمایند. بعضی موارد سکون و آرامش بهترین تصمیم ممکن است. این در حالی است که بعضی تصور می نمایند اگر یک روز اقدامات عملیاتی جدی مالی نداشته باشند، آن روز را تلف نموده اند. در حالی که اینگونه نیست. عوامل بنیادین در اقتصاد ایران که از سال 98 به سال99 منتقل شده بود با شرایط فعلی و نوع تصمیم سازی هایی که مجلس در پیش گرفته است به سال 1400 منتقل خواهند شد.

فقط در چند حالت می توان امیدوار بود که بتوان از دالان مسائل مالی فعلی عبور کرد؛ نخست اینکه تحریم های مالی دامنه دار امریکا انتها پذیرد، دوم رشد مالی در فضای مالی ایجاد گردد تا بتوان این فشار نقدینگی را با تورم 30درصدی تحمل کرد. اگر این اتفاقات رخ ندهد، یعنی بنا به هر دلیلی تحریم ها برداشته نگردد و بعضی تصمیم سازی های اشتباه تقنینی تداوم داشته باشد و... فعالان مالی و سرمایه گذاران کشور باید اول شناخت خود را از حوزه های مالی عمیق تر نمایند، ساختار سرمایه خود را بشناسند و در کنار آن درک درستی از بازارهای مالی و مکانیزم مالی ایران با یک چتر مدیریت ریسک داشته باشند. اگر یک چنین مواردی را مورد توجه قرار دهیم در آن صورت تلخی های جمله کنفوسیوس در خصوص ما صدق نخواهد کرد و ما قادر به بازیابی درست از نادرست و راست از دروغ در فضای اقتصاد و معیشت خواهیم بود.

اما باید بدانیم که فاصله میان والاترین راه و تلخ ترین راه، به اندازه تصمیماتی است که در مواجهه با شرایط گوناگون اتخاذ خواهیم کرد. حالا این ما هستیم در آستانه فصلی سخت در اقتصاد کشور که می بایست با خردمندی و تعامل طی گردد. اگر مدیران و مسوولان به فکر ما نیستند، چرا ما خود به وسیله آگاهی بخشی و اطلاع رسانی سره را از ناسره تشخیص ندهیم و این تشخیص را در قالب مطالبات عمومی از تصمیم سازان به کار نگیریم. خانم ها؛ آقایان؛ همه ما مسوولیم.

balio.ir: بالیو | مجله اخبار صنعت گردشگری

baliro.ir: تور بالی ارزان قیمت | تور اندونزی ، تور نوروز، بهار، تابستان، پاییز، زمستان بالی اندونزی

baham1.ir: مجله باهام | مجله تفریحی و سرگرمی دورهمی، با هم شاد باشیم

منبع: اتاق بازرگانی ایران
انتشار: 5 اردیبهشت 1401 بروزرسانی: 5 اردیبهشت 1401 گردآورنده: kurdeblog.ir شناسه مطلب: 131385

به "فاصله باریک میان والاترین و تلخ ترین راه" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "فاصله باریک میان والاترین و تلخ ترین راه"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید