سر بالا و دو یادداشت دیگر
به گزارش مجله سرگرمی، درخت، سال هاست که این جاست. به رسم طبیعت، از برگ هایش جدا شده، اما هنوز هم چند برگ خود را تازه و سبز نگه داشته.
با اینهمه کهولت و با این حال و هوای پاییزیاش، همچنان ابهت دارد و برای اینکه تمامش را ببینیم، باید سرمان را رو به آسمان بگیریم.
کاش ما آدمها هم اینقدر بزرگ و تازه باشیم که حتی در پاییز دلمان، اگر با ما همصحبت شد، سرش را رو به آسمان بگیرد و بگوید:
خدایا شکرت که چنین انسانی در کنارم است!
مبینا یگانه، 16ساله
خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از شهریار
نفوذی در شب
شب و شهر و مِه. همین چند شب پیش بود که پرده را برای تماشای روی ماهِ ماه کنار زدم و چشمهای متعجبم مه را دید که تا کف خیابان پایین آمده بود؛ مثل یک نفوذی. به قول خانمجان، چشم چشم را نمیدید.
فقط دختر پشت پنجره میتواند لذت تماشای مه را در فاصلهی یک قدمی بچشد؛ دختری پشت پردهی مه...
نگین زمانی، 15ساله
خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از تهران
جای خالی
سالها بعد، یک جای خالی مدام آزارت میدهد که چرا وقتی بود، قدرش را ندانستی.
اما پر میشوند و خالی میشوند و میآیند و میروند این جای خالیهای لعنتی.
تو جدیشان نگیر!
فقط قدر بدان.
حدیث بابایی، 17ساله
خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از تهران
تصویرگری: استفان ژوهانسن
منبع: همشهری آنلاینblogpo.ir: بلاگ پو | اینجای دنیای ما وبلاگنویس هاست
mykonos.ir: میکونوس: سفر به زیباترین شهر یونان