باور کردنش سخت است، اما در سال 1993 این استاد کره ای یک خودروی خودران را با موفقیت آزمایش نموده بود! - مجله سرگرمی

این استاد به نام هان مین هونگ Han Min-hong، هم اینک 79 ساله است. او خودرویش را در خیابان های سئول در سال 1993 آزمایش کرد. در این زمان اصلا تسلا تاسیس هم نشده بود.

دو سال بعدتر، او خودرویش را در یک راستا 300 کیلومتری آزمایش کرد. این راستا از سئول آغاز می گردد و به بوسان ختم می گردد و یک جاده بسیار شلوغ هم محسوب می شد.

جالب است که از یک کامپیوتر دسکتاپ با تراشه 386 استفاده می کرد و این سیستم مانیتور و کیبوردی داشت که در جایگاه مسافر قرار می گرفت. خود آقای هان در جایگاه پشتی نشسته بود و به دوربین نگاه می کرد!

در آن موقع کره جنوبی رو صنایع سنگین مثل فلزات و کشتی سازی تمرکز نموده بود و کره ای مثل الان با چیزهایی مانند گوشی موبایل آشنا نبودند.

اما از این طرح او استقبال خوبی نشد. به او گفته شد که توجیه اقتصادی ندارد، به ریشخند گرفته شد که چقدر بابت بیمه عمرش پول داده شد و آیا اینکه آیا همسرش از فعالیت های احمقانه اش اطلاع دارد؟!

دولت هم سرمایه گذاری برای این کار را قطع کرد. حالا تجارت ایلان ماسک در بخش خودروی تسلا یک تجارت 600 میلیارد دلری است و شرکت کوچک آقای هان به نام Chumdancha یک شرکت کوچک در شهر یونجین در کره جنوبی. کار این شرکت این است که سیستم هشدار برای خودروهای اتوماتیک بسازند.

آقای هان حتی مینی هلیکوپتری ساخته بود که جد پهپادهای مدرن کنونی محسوب می گردد.

مردم کره جنوبی تنها زمانی با نبوغ او آشنا شدند که ویدئویی در خصوص کارهای او در ویتیوب پست شد و 1.5 میلیون بیننده پیدا کرد.

اما چرا چنین می گردد، چرا ما با مرور تاریخ معاصر و باستان به اشخاص زیاد برمی خوریم که دهه ها جلوتر از روتین شدن یک صنعت و فناوری، به فکرش بوده اند و نسخه های ابتدایی اش را با موفقیت درست نموده اند، اما فراموش می شوند؟

دلایل مختلفی دارد:

-یکی اینکه برای یک فناوری باید بازار مصرف خوبی وجود داشته باشد و توده مصرف نماینده اصلا بداند که با چه چیزی روبرو خواهد شد.

-هزینه ای که برای فناوری نو به مشتری انتهایی تحمیل می گردد باید معقول باشد.

-تبلیغات خوبی برای فناوری انجام گردد، طوری که سرمایه های اولیه خوبی را بتواند جذب کند.

-فناوری های پایه مورد احتیاج برای توسعه فناوری به مقدار کافی توسعه پیدا نموده باشد.

در خصوص نبوغ آقای هان می گردد تصور کرد که هیچ یک از اینها مهیا نبوده. شهروندان کره ای نمی توانستند به یک چیز اتوماتیک خطیر مثل این اعتماد نمایند و عاشق این بودند که خودشان کنترل خودروهایشان را در دست باشند، بدون اینکه هزینه ای بپردازند. حسگرها و سیستم های رایانشی آن موقع جاگیر و کند و ناکارآمد بودند. هان هم هیچ دسترسی ای به شبکه های اجتماعی به بک کنونی نداشت و نمی توانست تخیلات خود را با مردم در میان بگذارد.

مجله سلنا: مجله سلنا، مجله گردشگری و سفر با سلنا

مجله گوگل ایرانی: مجله گوگل ایرانی، آشنایی با تکنولوژی و فناوری های روز دنیا