اتوآنتی بادی ها می توانند اولین نشانه بیماری خود ایمنی باشند - مجله سرگرمی

به گزارش خبرنگاربه نقل از مدیکال اکسپرس، بر اساس یک مطالعه نو، بیماران مبتلا به کووید-19 در بیمارستان به طور قابل توجهی اتوآنتی بادی های بیشتری (آنتی بادی هایی که به بافت های خود یا موادی که سلول های ایمنی آن ها در خون ترشح می نمایند) در خود حمل می نمایند. اتوآنتی بادی ها می توانند منادی اولیه بیماری خود ایمنی کامل باشند.

شناسایی محرک های آنتی بادی

در واقع، یک مطالعه اخیر در Nature نشان داد که برخلاف عفونت سارس-کوو-2، واکسن کووید-19 فراوری شده هیچگونه نسل قابل تشخیص اتوآنتی بادی را در بین گیرندگان ایجاد نمی نماید.

اگر واکسینه نشده اید و به خود می گویید بیشتر افرادی که به کووید مبتلا می شوند از آن عبور می نمایند و حالشان خوب است، به یاد داشته باشید که نمی توانید از قبل مطمئن باشید که به کووید -19 خفیف مبتلا می شوید. در صورت ابتلا به یک مورد بد، می توانید خود را برای یک عمر مشکل آماده کنید، زیرا ممکن است ویروس خود ایمنی را از بین ببرد. ما هنوز نمی توانیم بگوییم که شما قطعا به بیماری خود ایمنی مبتلا خواهید شد یا نه.

Utz میخواهد نمونه های خون افراد آلوده به سارس-کوو-2 را که بدون علامت هستند یا علائم خفیف کووید-19 داشته اند، مطالعه کند. این می تواند به مشخص اینکه آیا بیش فعالی بیش از حد سیستم ایمنی بدن که در افراد با علائم خفیف یا بدون علامت رخ نمی دهد، منجر گردد یا این که شباهت مولکولی پروتئین های سارس-کوو-2 برای تحریک فراوری آنتی بادی کافی است یا خیر.

Utz عضو Stanford Bio-X، موسسه استنفورد برای ایمنی، پیوند و عفونت و موسسه تحقیقات بهداشت مادر و کودک استنفورد است.

دانشمندان در پی آنتی بادی در نمونه های خونی بودند که طی ماه های مارس و آوریل 2020 از 147 بیمار مبتلا به کووید-19 در سه بیمارستان وابسته به دانشگاه کالیفرنیا گرفته شد. نمونه های خون گرفته شده از سایر اهداءنمایندگان قبل از همه گیری کووید-19 به اسم کنترل استفاده شد.

محققان سطح آنتی بادی های هدف ویروس را شناسایی و مقدار گیری کردند. آنتی بادی های اتوماتیک و آنتی بادی های ضد سیتوکین ها، پروتئین هایی که سلول های ایمنی برای ارتباط با یکدیگر و هماهنگی استراتژی کلی خود ترشح می نمایند.

دانشمندان دریافتند که بیش از 60 نفر از کل بیماران مبتلا به کووید-19 در بیمارستان، در مقایسه با حدود 15 افراد سالم، آنتی بادی های ضد سیتوکین را حمل می کردند. این می تواند نتیجه بیش از حد سیستم ایمنی بدن باشد که به وسیله یک عفونت شدید و طولانی مدت ایجاد می گردد. به گفته دانشمندان فراوانی سیتوکین ها ممکن است فراوری اشتباه آنتی بادی هایی را که آن ها را هدف قرار می دهد، از بین ببرد.

اگر هر یک از این آنتی بادی ها توانایی سیتوکین را برای اتصال به گیرنده مناسب خود مسدود کند، ممکن است سلول ایمنی گیرنده مورد نظر فعال نگردد. این به نوبه خود ممکن است زمان بیشتری برای تکثیر ویروس بخرد و منجر به نتیجه بسیار بدتری گردد. برای حدود 50 بیمار، نمونه های خون گرفته شده در روز های مختلف از جمله روزی که برای اولین بار بستری شده بودند، در دسترس بود. این امر محققان را قادر می سازد تا پیشرفت آنتی بادی های خود را ردیابی نمایند.

اوتز می گوید: ظرف یک هفته پس از معاینه در بیمارستان، حدود 20 درصد از این بیماران آنتی بادی های نوی را برای بافت های خود ایجاد نموده بودند که روز پذیرش آن ها وجود نداشت. در بسیاری از موارد، این سطوح اتوآنتی بادی مشابه آنچه در بیماری خود ایمنی تشخیص داده شده مشاهده می کنید.

او ادامه داد در بعضی موارد، وجود آنتی بادی های تازه شناسایی شده نشان دهنده افزایش آنتی بادی هایی است که در سطوح پایین تحت رادار پرواز می کردند. ممکن است شوک التهابی به سیستم بیماران مبتلا به کووید-19 شدید باعث افزایش سطوح اتوآنتی بادی هایی گردد که این افراد قبلا از عفونت حمل نموده بودند.

اوتز گفت در موارد دیگر، فراوری آنتی بادی های اتوماتیک می تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض مواد ویروسی شبیه پروتئین های خود ما باشد. این احتمال وجود دارد که در طی یک عفونت سارس-کوو-2 ضعیف کنترل شده که در آن ویروس برای مدت طولانی در اطراف باقی می ماند در حالی که یک واکنش ایمنی شدیدتر همچنان ذرات ویروس را قطعه قطعه می نماید، به وجود آید. اگر هر یک از این قطعات ویروسی بسیار شبیه پروتئین خود ما باشد، این می تواند باعث فراوری آنتی بادی اتوماتیک گردد.

او اضافه نمود این یافته استدلال برای واکسیناسیون را تقویت می نماید. واکسن های کووید-19 تنها حاوی یک پروتئین به اصطلاح پروتئین سنبله سارس-کوو-2-یا دستورالعمل های ژنتیکی برای فراوری آن است. با واکسیناسیون، سیستم ایمنی هرگز در معرض بسیاری از پروتئین های ویروسی نو قرار نمی گیرد و ممکن است با آن ها اشتباه گرفته گردد.

علاوه بر این واکسیناسیون نسبت به یک عفونت واقعی بسیار ملتهب است و احتمال اینکه سیستم ایمنی با فراوری آنتی بادی علیه پروتئین های سیگنال دهنده خود یا بافت های بدن اشتباه گرفته گردد کمتر وجود دارد. بیمارانی که در واکنش به واکسیناسیون، به سرعت پاسخ های مناسب آنتی بادی را به پروتئین سنبله ویروسی نشان می دهند، احتمال ایجاد اتوآنتی بادی در آن ها کمتر است.

rezaruigari.ir: مجله رویگری، مجله سینما و هنر هفتم

mfiroozi.ir: مجله فیروزی، مجله خبری تحلیلی

silverseven.ir: سیلور 7 | مجله فناوری های رایانه ای، علوم کامپیوتری