آشنایی با داروهایی که نباید مصرف آن ها را به طور ناگهانی متوقف کرد - مجله سرگرمی

افراد بسیاری گاهی اوقات بدون این که مشورتی با پزشک خود داشته باشند، مصرف داروهای تجویزی را متوقف می نمایند. مواردی مانند عوارض جانبی، احساس عدم احتیاج، احساس بهبودی، عدم کسب نتیجه دلخواه، و هزینه در این زمینه نقش دارند.

زمانی که به طور ناگهانی و بدون مشورت با پزشک خود مصرف داروی تجویزی را متوقف می کنید، در واقع می توانید خطر بستری شدن در بیمارستان و حتی مرگ زودرس را افزایش دهید.

ممکن است به نظر برسد که دارو کارایی لازم را ندارد (شاید دوز مصرفی احتیاج به تغییر دارد) یا احساس بهتری داشته باشید یا این گونه احساس کنید که دیگر احتیاجی به مصرف دارو ندارید. اما توقف مصرف بعضی داروها می تواند موجب بروز علائم ترک گردد که احساس بدتری نسبت به زمان شروع مصرف دارو را در شما ایجاد می نماید. پیش از قطع مصرف داروهای تجویزی همیشه با پزشک خود مشورت کنید، به ویژه اگر داروهایی که در ادامه معرفی شده اند را مصرف می کنید.

• داروهای فشارخون

داروهای فشارخون مانند مسدودنماینده های بتا به حفظ ضربان آرام و درست قلب یاری می نمایند. اگر به ناگاه مصرف این داروها را متوقف کنید، ممکن است با شرایطی مانند ضربان قلب سریع روبرو شوید. در حقیقت، این شرایط می تواند به ایسکمی قلب و افزایش چشمگیر فشارخون و ضربان قلب منجر گردد. تمامی این موارد پایه هایی برای یک حمله قلبی در آینده محسوب می شوند.

• داروهای رقیق نماینده خون

داروهای رقیق نماینده خون از تشکیل لخته های خون پیشگیری می نمایند. لخته های خون که در سرخرگ ها، سیاهرگ ها و قلب تشکیل می شوند می توانند موجب حملات قلبی، سکته های مغزی و بروز انسداد شوند. داروهای ضد لخته شدن خون، مانند کومادین (وارفارین) باید همیشه زیر نظر پزشک مصرف شوند و بدون مشورت با وی نباید مصرف آن ها را متوقف کنید.

• داروهای ضد اضطراب

بنزودیازپین ها رایج ترین کلاس داروهای ضد اضطراب هستند. اگرچه این داروها در تسکین فوری علائم اضطراب به خوبی عمل می نمایند، اما نباید به دلیل بهبود اضطراب مصرف آن ها را به ناگاه متوقف کنید. مصرف بلندمدت و مکرر این داروها می تواند به شکل گیری یک وابستگی فیزیولوژیکی منجر گردد. از این رو، توقف ناگهانی مصرف این داروها می تواند پیامدهایی مانند علائم ترک مشابه با ترک الکل و حتی تشنج را به همراه داشته باشد.

خطر تشنج طی 24 تا 72 ساعت پس از توقف مصرف دارو در بیشترین حد خود قرار گرفته است. برای پیشگیری از روبروه با علائم ترک و خطر تشنج، پزشک به آرامی دوز مصرفی دارو را کاهش خواهد داد تا زمانی که بدن آمادگی کامل برای قطع مصرف را داشته باشد.

• داروهای ضدافسردگی

علائم ترک ناشی از داروهای ضدافسردگی به اندازه داروهای ضد اضطراب خطرناک نیستند، اما همچنان ناخوشایند محسوب می شوند. این احتمال وجود دارد که سردرد، سبکی سر، حالت تهوع، و تعریق را تجربه کنید. همچنین، خطر عود بیماری یک نگرانی بزرگ محسوب می گردد. قاعده کلی برای داروهای ضدافسردگی این است که اگر علائم یک بیماری پس از مصرف دارو برای شش ماه تا یک سال بهبود یافت، سپس پزشک می تواند کاهش و توقف مصرف دارو را مدنظر قرار دهد. کاهش تدریجی اهمیت دارد. هرچه قطع مصرف دارو سریع تر صورت بگیرد، خطر عود بیماری و شروع دوباره افسردگی نیز بیشتر است. هرچه عود بیماری بیشتر رخ دهد، ارائه واکنش سریع به آن سخت تر شده و بهبودی نیز دشوارتر حاصل می گردد.

• استروئیدها

غدد آدرنال یک هورمون استروئیدی به نام کورتیزول ترشح می نمایند که ضدالتهابی قوی محسوب می گردد. اما گاهی اوقات ما به مقدار بیشتری از استروئیدها در بدن خود برای مبارزه با یک بیماری حاد یا التهاب احتیاج داریم. این زمانی که است که داروهای استروئیدی، مانند پردنیزون (Prednisone)، تجویز می شوند. پردنیزون می تواند همانند یک شمشیر دو لبه عمل کند زیرا هنگامی که مصرف دارو را شروع می کنید، غدد آدرنال فعالیت خود را متوقف می نمایند. اگر به ناگاه مصرف آستروئید را متوقف کنید، غدد آدرنال یک یا دو هفته زمان احتیاج دارند تا دوباره فعال شده و فراوری کورتیزول را شروع نمایند. به واسطه سطوح پایین کورتیزول در بدن ممکن است با علائمی مانند ضعف، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، و شکم درد روبرو شوید. پزشک به تدریج دوز مصرف استروئیدها را کاهش می دهد تا بدن زمان کافی برای شروع فراوری کورتیزول را بدون روبروه با آثار ناخوشایند ترک داشته باشد.

• داروهای ضد درد مخدر

کدئین، مورفین و هیدروکودون، داروهای مخدری هستند که پزشک برای تسکین درد تجویز می نمایند. اگر فردی برای چند ماه این داروها را مصرف نموده باشد، زمانی که مصرف را متوقف می نماید با علائم ترک روبرو می گردد که مشابه با علائم ترک هروئین هستند. بی قراری، اضطراب، اسهال، و درد عمومی تنها چند نمونه از این علائم محسوب می شوند. بار دیگر، پزشک به تدریج دوز مصرف دارو را تا زمانی که دیگر به آن احتیاجی نباشد، کاهش می دهد تا به پیشگیری از علائم ناخوشایند ترک نیز یاری گردد. اگر برای نخستین بار داروهای مخدر برای شما تجویز شده اند، درباره امکان استفاده از گزینه های جایگزین با پزشک خود صحبت کنید.

• قطره های چشم برای آب سیاه

بیماری آب سیاه یا گلوکوم به واسطه تجمع مایع در قسمت جلوی چشم شکل می گیرد که می تواند به عصب بینایی آسیب وارد کند. قطره های چشم تجویزی برای درمان این بیماری به کاهش فشار در چشم یاری می نمایند. توقف استفاده از آن ها می تواند افزایش فشار در چشم را به همراه داشته باشد. تداوم فشار ناشی از انباشت مایع می تواند آسیب بیشتری به عصب بینایی چشم وارد نموده و به طور بالقوه به نابینایی در آینده منجر گردد.

• داروهای ضد تشنج

افرادی که داروهای ضد تشنج مصرف می نمایند هرگز نباید مصرف آن ها را سرخود متوقف نمایند زیرا می تواند شدت و تکرر تشنج را افزایش دهد. بعضی افراد نیز ممکن است علائم ترک را طی 24 تا 48 ساعت پس از توقف مصرف دارو تجربه نمایند. آشفتگی، سردرگمی، و عدم هماهنگی بعضی از شایع ترین علائم ترک در این زمینه هستند.

• داروهای تیروئید

افرادی که به بیماری های پرکاری و کم کاری تیروئید مبتلا هستند برای تنظیم فراوری هورمون تیروئید که به کنترل سوخت و ساز یاری می نماید، احتیاجمند مصرف دارو هستند. افراد مبتلا به پرکاری تیروئید که مصرف دارو را متوقف می نمایند ممکن است شروع یک توفان تیروئیدی را تحریک نمایند که شرایطی تهدیدنماینده زندگی است و با ضربان قلب سریع، تب، غش، و در صورت عدم درمان، کما همراهی می گردد.

* منبع: عصرایران

rezaruigari.ir: مجله رویگری، مجله سینما و هنر هفتم

mfiroozi.ir: مجله فیروزی، مجله خبری تحلیلی

silverseven.ir: سیلور 7 | مجله فناوری های رایانه ای، علوم کامپیوتری