گران ترین دستگاه ساخته انسان قرار است حقیقتی بزرگ را کشف کند - مجله سرگرمی

خبرنگاران| وقتی تلسکوپ جیمز وب، به اسم قدرتمندترین تلسکوپ دنیا، اواخر سال میلادی جاری به فضا پرتاب گردد، ستاره شناسان درخواهند یافت که آیا سیارات هم مقدار زمین در منطقه خورشیدی ما، به یک پیش احتیاج کلیدی به نام جو برای میزبانی از حیات احتیاج دارند یا خیر.

به گزارش خبرنگاران؛ این سیارات چرخان به دور کوتوله M، کوچکترین و رایج ترین نوع ستاره در کهکشان ما هستند. دانشمندان در حال حاضر نمی دانند که سیارات شبیه به زمین در اطراف این نوع ستاره ها، ویژگی هایی مشابهی مانند سیاره ما را دارند یا نه.

ستاره شناسان می گویند به اسم نقطه آغاز، مهم است بدانیم که آیا سیاره های کوچک و صخره ای که دور کوتوله های M می گردند دارای اتمسفر هستند یا خیر. اگر چنین است، جستجوی ما برای زندگی خارج از منظومه شمسی باز می گردد.

به همین دلیل ستاره شناسان مطالعه کردند که آیا تلسکوپ فضایی جیمز وب، یا تلسکوپ فضایی هابل در مدار فعلی، قادر به تشخیص جو در این سیارات هستند. آن ها بعلاوه انواع جو هایی را که در صورت وجود یافت می شوند و نحوه تشخیص آن ها از یکدیگر، مدل سازی کردند.

ستاره مورد مطالعه، یک کوتوله M به نام L 98-59 است که تنها برابر با 8 درصد از جرم خورشید است. این ستاره اگرچه کوچک است، اما تنها 35 سال نوری از زمین فاصله دارد. روشنایی و نزدیکی نسبی آن را به یک هدف ایده آل برای مشاهده تبدیل می نماید.

کوتوله های M پس از شکل گیری، مرحله ای را پشت سر می گذارند که در آن می توانند دو مرتبه بزرگتر از حالت عادی بدرخشند. تشعشعات ماوراء بنفش قوی در این مرحله این پتانسیل را دارد که سیاره های در حال گردش خود را خشک نموده و هرگونه آب در سطح آن ها را تبخیر نموده و بسیاری از گاز های موجود در جو را از بین ببرد.

ستاره شناسان در این تحقیق می خواهند بدانند که آیا فرسایش در خصوص دو سیاره صخره ای کامل بوده است یا این دنیا های زمینی قادر به پر کردن اتمسفر خود هستند.

محققان چهار سناریوی مختلف جوی را مدل سازی کردند: مورد اول در آن دنیا L 98-59 تحت سلطه آب است. مورد دوم که در آن جو عمدتا از هیدروژن تشکیل شده است. مورد سوم اتمسفر دی اکسید کربن شبیه زهره دارد و مورد آخر که هیدروژنی که در جو آن وجود دارد به فضا فرار کرد و تنها اکسیژن و ازن را باقی می گذارد.

این دو تلسکوپ می توانند اطلاعات تکمیلی را با استفاده از مشاهدات ترانزیت ارائه دهند، که اندازه افت نور را در هنگام عبور یک سیاره از جلوی ستاره اش مقدار گیری می نماید. سیاره های L 98-59، نسبت به زمین، بسیار نزدیکتر به ستاره خود هستند. آن ها مدار خود به دور ستاره شان را در کمتر از یک هفته تکمیل می نمایند و رصد های عبوری به وسیله تلسکوپ را سریعتر و ارزان تر می نماید.

تنها چند حرکت با هابل برای تشخیص یا رد جو بدون هیدروژن یا بخار بدون ابر احتیاج است. این سیاره با 20 بار عبور از جلوی ستاره خود، به ما اجازه می دهد تا گاز های موجود در دی اکسید کربن سنگین یا اتمسفر های تحت اکسیژن را معین کنیم.

از چهار سناریوی جوی که محققان در نظر گرفتند، جو خشک شده تحت اکسیژن بیشتر محتمل تر است. اندازه تابش این سیاره ها در این فاصله از ستارهشان، بسیار زیاد است.

اگرچه ممکن است جو هایی برای زندگی وجود نداشته باشد، اما این سیارات می توانند نگاهی مهم به آنچه در شرایط مختلف برای زمین رخ می دهد، و آنچه ممکن است در دنیا های شبیه به زمین در جا های دیگر کهکشان رخ دهد، ارائه دهند.

سیستم L 98-59 در سال 2019 کشف شده است و وقتی که تلسکوپ جیمز وب در اواخر سال جاری راه اندازی می گردد، اطلاعات بیشتری که در خصوص این منظومه ستاره ای برای ما ارسال می نماید، همه را هیجان زده خواهد نمود.

منبع: Technology.org

pariha.com: پریها مجله گردشگری، خبری، موفقیت، آشپزی و سرگرمی میباشد.

cruisero.ir: کشتی کروز: سفری لوکس و در عین حال مقرون به صرفه به اقیانوس ها