وقتی طلا در آخرین لحظه از دستت سُر می خورد، شب به یادماندنی استادیوم المپیک توکیو

به گزارش مجله سرگرمی، اتفاقاتی که شنبه شب در استادیوم ملی المپیک شهر توکیو رخ داد، آن شب را برای هر کسی در این محل حاضر بود، تماشایی و به یادماندنی کرد.

وقتی طلا در آخرین لحظه از دستت سُر می خورد، شب به یادماندنی استادیوم المپیک توکیو

به گزارش خبرنگار اعزامی خبرنگاران از توکیو، مسابقات دوومیدانی پارالمپیک 2020 به مانند رقابت های این رشته در المپیک در استادیوم ملی المپیک شهر توکیو برگزار می گردد.

شنبه شب در این استادیوم رقابت ورزشکاران در دو ماده پرش طول کلاس ادغامی T61 و T63 و پرتاب نیزه کلاس F57 برگزار گردید، رقابت هایی به غایت مجذوب کننده و مثالی برای اینکه بگویید ورزش غیرقابل پیش بینی و کوشش برای رسیدن به هدف در ثانیه هاست.

در ماده پرش طول تا پرش ششم و آخر دانیل واگنر دانمارکی با پرشی به طول هفت متر و هفت سانتیمتر اول بود. این ورزشکار پارالمپیکی طلا را در مشت خود داشت و تا سه پرش آخر نفر اول بود و صاحب مدال طلا.

واگنر 28 ساله نفر اول بود تا اینکه نوبت به انتاندو مالانگو پارالمپین 19 ساله اهل آفریقای جنوبی رسید. او با پرشی به طول هفت متر و 17 سانتیمتر ضمن ارتقای رکورد دنیا در کلاس T61 به یکقدمی مدال طلا رسید، مدالی که تا ثانیه ای قبل در دستان واگنر بود.

پرش مالانگو که تمام شد، مربی اش پرچم آفریقای جنوبی را برای او انداخت، اما این ورزشکار جوان شادی نکرد و منتظر پرش رقبای آلمانی و دانمارکی ماند.

بعد از انتاندو مالانگو، نوبت به پرش یکی مانده به آخر رسید و باید لئون شفر ورزشکار 24 ساله آلمانی می پرید. او هم خوب پرید، بیشتر از رکورد واگنر و کمتر از رکورد مالانگو. هفت متر و 12 سانتیمتر برای ارتقای رکورد پارالمپیکی کلاس T63 کافی بود، اما برای مدال طلای رقابت شنبه شب پنج سانتیمتر کم داشت!

همه پریدند و دست آخر نوبت رسید به واگنر، همان که تا پرش های آخر اول بود و صاحب مدال طلا، اما با پرش های خوب رقبای آلمانی و آفریقایی اش، حالا سوم بود. او در پرش آخر هم خوب پرید. همه هم تشویقش کردند، حتی مالانگوی آفریقایی، اما انگار مقدر این بود که جوان آفریقایی صاحب گردن آویز طلا گردد و پرش واگنر کمتر از برترین رکورد او بود. چند سانتیمتر کمتر. طلا به مالانگو رسید، به او که با دو پای مصنوعی بیشتر و بهتر از همه رقبایش پرید. مفت چنگش.

کمی آن طرف تر هم رقابتی مجذوب کننده در جریان بود. بین دو ایرانی که یکی برای کشورمان رقابت می کرد و دیگری برای آذربایجان. پاپی با پرتاب های خوبش در مسابقه پرتاب نیزه چشم ها را خیره کرد. شکستن رکورد دنیا و پارالمپیک آن هم برای دو بار جایزه اش فقط یک چیز است، مدال طلا، اما یک میهمان ناخوانده ضیافت پاپی را خراب کرد. او کسی نبود، جز حامد حیدری که همه او را با نام عبدالله حیدری می شناسند. این ورزشکار معلول 30 ساله که اصالتی اردبیلی دارد، تمام معادلات پاپی را بر هم زد و دست آخر صاحب مدال طلا شد.

پرتاب های حیدری یکی از دیگری بهتر بود و دست آخر با رکوردشکنی صاحب مدال طلا شد. او آنقدر خوب نیزه ها را انداخت که دیگر برای پرتاب نیزه ششم اقدام نکرد. با طلای حیدری، نقره شد، سهم پاپی. همانی که خود حیدری در المپیک قبلی برای کشورمان گرفته بود و امروز افتخار مدال طلایش شد برای آذربایجان.

رقابت شنبه شب تمام شد، اما خاطره اش حک شد در خاطر ما تا هر وقت کسی از اینکه ورزش مجذوب کننده نیست گفت، واو به واو برایش تعریف کنیم، شب به یادماندنی استادیوم المپیک توکیو را.

اخذ ویزا: اخذ ویزا | مجله گردشگری و مسافرتی ویزارو

وبسایت دانشجویی: وبسایت دانشجویی، اینجا محلی برای فعالیت دانشجویان علاقمند به تکنولوژی است

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: 25 شهریور 1400 بروزرسانی: 25 شهریور 1400 گردآورنده: kurdeblog.ir شناسه مطلب: 156674

به "وقتی طلا در آخرین لحظه از دستت سُر می خورد، شب به یادماندنی استادیوم المپیک توکیو" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "وقتی طلا در آخرین لحظه از دستت سُر می خورد، شب به یادماندنی استادیوم المپیک توکیو"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید