نقدها و نمرات فیلم بدترین فرد در دنیا؛ یک کمدی رمانتیک مدرن (جشنواره کن 2021)
به گزارش مجله سرگرمی، یواخیم تریر با فیلم جدیدش بدترین فرد در دنیا (The Worst Person in the World) به بخش مسابقه جشنواره بین المللی فیلم کن 2021 آمده است. این اثر سینمایی فیلم پایانی سه گانه او است که تحت اسم سه گانه اسلو (Oslo) شناخته می گردد. سه گانه اسلو با فیلم سینمایی دوباره نوازی (Reprise) شروع شد و با اسلو، 31 اوت (Oslo, August 31st) ادامه یافت.
جشنواره کن فقط محل اکران آثار این سینماگر نروژی نیست بلکه احتمالا یادآور نوعی پیوند خانوادگی هم باشد؛ پدرعظیم او اریک لوچن فیلم سینمایی شکار (Jakten) را سال 1960 به همین جشنواره آورد.
فیلم سینمایی بدترین فرد در دنیا یک کمدی رمانتیک درباره گرفتاری ها و دشواری های رابطه یک زن است؛ زنی نزدیک به شروع دهه چهارم زندگی اش که با پرسش هایی اساسی در رابطه با زندگی روبرو شده است. تریر فیلم نامه این اثر سینمایی را با همکار همیشگی اش اسکیل فوگت به رشته تحریر درآورده، فوگت خود سال جاری به اسم کارگردان فیلم بی گناهان (The Innocents) هم در جشنواره حضور یافته است.
یواخیم تریر در یکی از تازهترین مصاحبه های خود اشاره نموده که با جلوی دوربین بردن بدترین فرد در دنیا قصد داشته یک کمدی رمانتیک به سبک جرج کیوکر بسازد. به گفته او گرچه در دوران مدرن هم آثار درخشانی همانند وقتی هری سالی را دید… (When Harry Met Sally… ) و ناتینگ هیل (Notting Hill) در این سنت سینمایی ساخته شده اند اما متأسفانه عموما این حوزه جدی گرفته نمی شود. اما به باور این کارگردان نروژی عشق عظیم ترین انتخاب زندگی است و روایت داستان های عاشقانه حاوی عناصری در ارتباط با فلسفه زیستن اند.
ارزیابی منتقدان انگلیسی زبان از این اثر سینمایی مثبت بوده است و نگاهی به 14 نقد گردآوری شده درباره فیلم در وبسایت راتن تومیتوز نشان می دهد 100 درصد منتقدان از فیلم رضایت داشته اند.
در ادامه متن نگاهی خواهیم داشت به نقدهایی که این روزها درباره تازهترین فیلم این کارگردان نروژی نوشته شده اند.
اسکرین دیلی - وندی آید
فیلم پرتره آشفته و غیرقابل پیش بینی یک انسان آشفته و غیرقابل پیش بینی است. بدترین فرد در دنیا اثری پرروح و به شدت رها است از یواخیم تریر. تریر به اسم کارگردانی که هرگز ریسک گریز نبوده است با ساخت این اثر یعنی سومین فیلم در سه گانه اسلو (پس از فیلم های دوباره نوازی و اسلو، 31 اوت) به تمامی هر نوع احتیاطی را کنار می گذارد.
برخی از تصمیم های تریر در مقام کارگردان نسبت به باقی تصمیم های او نتیجه بخش ترند اما همه این تصمیم ها ریشه در ویژگی ها و تجربیات شخصیت اصلی فیلم دارد و از این راستا اعتبار می گیرد. جولی که به دهه چهارم زندگی نزدیک شده از بی تمرکزی شدیدی رنج می برد و در عین حال دچار مشکل کمبود اعتماد به نفس شده است. تریر فیلم را به شکل ماهرانه ای بین اندوه و کمدی راهنمایی نموده و سفر پردست انداز جولی را برای شناخت خود در دوازده بخش شامل یک پیشگفتار و یک سرانجام بندی، دنبال می نماید.
فیلم نوعی تغییر لحن را درون سه گانه اسلو بازتاب می دهد. این اثر سبک تر، بازی گوش تر و سرگرم نماینده تر از دو فیلم قبلی است. با این اوصاف احتمالا فیلم اسم جذابی برای توزیع نمایندگان آثار هنری در سطح دنیا باشد.
ورایتی - گای لاج
فیلم ظریف، پرجزئیات و همراه با آنالیز عمیق شخصیت ها که یواخیم تریر جلوی دوربین برده با صدای راوی دانای کلی همراه است که ما را با نوعی شیطنت و البته تحقیر در موقعیت های بحرانی دوران 20 تا 30 سالگی زندگی جولی پیش می برد. او با تحصیل پزشکی شروع می نماید، به این نتیجه می رسد واقعا به روان شناسی علاقه دارد نه پزشکی و پس از مدتی حس می نماید در واقع باید یک عکاس شود. روابط عاطفی او هم دست کمی از همین الگو ندارند و تابعی هستند از هوی و هوس های زودگذر. در ابتدا به نظر می رسد با اثری تکراری در توصیف شرایط نسل جوان طرف شده ایم و در عمل می توانیم آن صدای معروف نسل قدیمی درباره بچه های خودشان را بشنویم که معتقدند این نسل بدون محدودیت بار آمده، به هیچ کاری نمی چسبد و مدام از این شاخه به آن شاخه می پرد.
تریر که پشت درام های روان شناختی کاملا حساب شده و پرظرافتی چون دوباره نوازی و اسلو، 31 اوت بوده از این حرف ها فهمیده تر و عمیق تر است که بخواهد چنین نگاه سطحی و ساده ای داشته باشد.
همان طور که این کمدی رمانتیک مالیخولیایی به شکلی کاملا صادق و وفادار قهرمان دمدمی مزاجش را میان پستی ها ، بلندی ها و اغلب شرایط های میان این دو دنبال می نماید به اثری بسیار دوست داشتی با دیدگاهی عاقلانه تبدیل می شود.
گاردین - پیتر بردشاو
یواخیم تریر کارگردانی است که تریلر تلما (Thelma) و درام ترک اعتیاد آگوست 31 اوت را به سینما ارزانی نموده است. او با همکاری فیلم نامه نویس قدیمی اش اسکیل فوگت مخاطبانش را دچار احساسات گوناگونی همانند شرم و ناراحتی نموده و گاهی هم باعث شده لحظاتی تکان دهنده و شوکه نماینده را تجربه نمایند تا دریابند روبروه با سینمای او آسان نیست.
با این اوصاف اگر ابتدای شروع این جشنواره به من می گفتید فیلم تازه او در بخش مسابقه یک کمدی لطیف و باطراوت در زمینه رابطه عاطفی است امکان نداشت حرفتان را باور کنم. اما به هر حال این رخ داده است. تریر در یکی از سخت ترین ژانرهای قابل تصور یعنی درام رمانتیک کار خود را شروع نموده و سپس این ژانر را با عناصر درام بلوغ ترکیب نموده است تا یک محصول نهایی بسیار شیرین و سحر انگیز بسازد.
فیلم سرگرم نماینده و ظریف است به شکلی که بی شک می توان گفت عادی و معمول نیست اما در عین حال بسیار هم واقعی است. از آن دست فیلم هایی که همه دیده ایم چطور بد ساخته می شوند و به همین علت هم تماشا اینکه ممکن است چنین فیلمی را خوب ساخت و متوجه شد که موضوعاتش چقدر مهم اند مایه تعجب است؛ موضوعاتی مثل این که دقیقا عاشق چه کسی می شوی؟ آن یک نفر خاص چه کسی است؟ چه زمانی می فهمی در مرحله پیداکردن خود و مستقرشدن در شرایط ماندگار قرار گرفته ای؟
ایندی وایر - دیوید ارلیچ
یک اثر قوی و مسحورنماینده که به دنیا بی قرار فیلم های قبلی فیلم ساز باز می شود؛ دنیای درباره جوانانی که عبور زمان در زندگی اشان مایه رنجشان را فراهم ساخته. آخرین فیلم تریر این ایده را مرکز توجه قرار داده که شاید گاهی اصیل و منحصربه فردبودن آن قدرها هم مهم نیست؛ در واقع زندگی جولی را حتی می توان به مثابه یک داستان هشداردهنده هم تحلیل کرد که خطرات بیش از حد در انتظارماندن برای رسیدن به آن روز شکوفایی موعود و تبدیل شدن به یک انسان منحصربه فرد را متذکر می شود.
زندگی دقیقا قرار است چه زمانی برای ما شروع شود؟ راوی این سؤال را از جانب جولی می پرسد. این سؤال با حقیقت واضحی در تضاد است؛ زندگی شروع شده و همین حالا هم در جریان است.
منبع: دیجیکالا مگبانیما: قدرت گرفته از سیستم مدیریت محتوای بانیما