سه راوی از نسل روشن
به گزارش مجله سرگرمی، به گزارش خبرنگاران ، دختر جوانی که در اثر زلزله خانواده خود را از دست می دهد، به همراه مادربزرگ خود به تهران می رود. او بر حسب عادت خاطرات و همه اتفاقات گذشته و جاری زندگی خود را در دفتر خاطراتش می نویسد. این دفتر به شکل اتفاقی بین شوهر و دوستش دست به دست می گردد تا اینکه در فصل سوم کتاب بسیاری از اتفاقات پنهان آشکار می گردد و داستان به نقطه اوج خود می رسد.
در این کتاب نویسنده از زبان سه شخصیت اصلی، داستان را روایت می نماید.
بخش نخست به وسیله یک راوی غیرهمجنس روایت می گردد. شخصیت سمیه (راوی اول شخص) اشراف کاملی بر وقایع دارد. این آگاهی گسترده سبب اطناب همراه با تکرار در روایت شده است. مخاطب بیان احساسات راوی را در خط به خط داستان شاهد است.
روایت دوم مربوط به شخصیت سهراب است. سهراب در فقدان خانواده و ازدست دادن پدر و مادرش با خواهرش سمانه تنها و سرگشته می ماند. در روایت سمیه و سهراب بسیاری از اتفاقاتی که بعد از اسارت سهراب در جنگ برایش پیش آمده، رویارویی او با سمیر و تردیدهای قابل تأمل در تصمیم گیرهای این شخصیت با پرداخت و تصویرسازی های بکر از جنگ و اسارت صحنه های داستانی پرکششی برای خوانندگان می آفریند.
راوی روایت سوم سمیر است. به نظر نگارنده این فصل بیشتر از دو فصل دیگر به ساختار داستانی نزدیک و از خاطره گویی صرف فاصله گرفته است. نویسنده شخصیتی را خلق نموده که برخلاف دو شخصیت دیگر از ویژگی های مطلق سیاه و سفید برخوردار نیست. شخصیت خاکستری سمیر باعث همذات پنداری خواننده با او می گردد. سمیر پسری است که از دوران کودکی مورد اذیت و آزار واقع شده است. مادر سمیر زمانی که با مردان دیگر ارتباط دارد، پارچه سیاهی را روی صورت او می اندازد. سمیر هم دیگر پارچه سیاه را از روی صورتش برنمی دارد. او به سبب این تعدی و ظلم رواشده به وسیله مادر و اجتماع نقاب بر چهره می زند تا سیاهی ها و پلشتی های محیط خود را نبیند. وقتی از خانه هم فرار می نماید، از سوی اجتماع مورد تحقیر و آزار قرار می گیرد و نقاب سیاه خود را از چهره برنمی دارد.
آمدن سمیه به تهران و آشنایی او با دو شخصیت دیگر (سهراب و سمیر) نقطۀ عطف زندگی آنهاست. آسیب هایی که سمیر از جامعه دیده به تدریج روح و روان او را تخریب و از خشم لبریز می نماید. او درصدد انتقام از اجتماع و آدم های پیرامون خود است. وقتی با شخصیت هایی روبه رو می گردد که آنها را در شرایط کنونی خود مقصر می داند، دست به واکنش می زند. نکته قابل توجه در روایت سمیر استفاده نویسنده از اتفاقات تاریخی در فرایند اوج و فرود شخصیت اوست. نویسنده حرکت شخصیت خود را با وقوع این اتفاقات پیش برده است. این نکته ویژگی هنری است که نویسنده توانسته از تاریخ کارکرد بگیرد و بستری را هم راستا با وجوه شخصیت خود فراهم کند. دنیا داستانی شخصیت سمیر با این شاخصه ها متمایز از دو روایت دیگر است.
نوشتن خاطرات برای سه شخصیت کتاب راهی برای تسکین و رهایی از مسائل متعدد است. آنها با نوشتن اتفاقات زندگی خود سعی می نمایند به یک آرامش روحی و ساختن زندگی تازه ای برسند.
در سرانجام کتاب خاطرات این سه نفر راوی دیگری به نام فرهاد -که فرزند سمیه و سهراب است- وارد داستان می گردد. با توجه به اینکه نویسنده در صدد است روایت خود را در کتاب بعد ادامه دهد، انتخاب راوی ای (فرهاد) که مانند پدر و مادر خود دوران کودکی سختی را گذرانده؛ و همانند مادرش دچار بیماری صرع است، می تواند داستان متفاوتی را در بر داشته باشد. کتابی که می تواند ظرفیت و کارکردی متفاوت با کتاب کنونی داشته و خواننده را بیشتر با یک دنیا داستانی روبه رو کند.
منبع: ایبنا - خبرگزاری کتاب ایرانسهند بلاگ: سهند بلاگ: با سهند بلاگ از وبسایت و وبلاگ رایگان بهره ببرید