بیهوشی به میزان بی حسی نخاعی بی خطر است - مجله سرگرمی

شواهد موجود به طور قطعی به این سوال پاسخ نداده است که آیا بی حسی نخاعی برای جراحی شکستگی مفصل ران بی خطرتر از بیهوشی عمومی است، سوالی مهم برای پزشکان، بیماران و خانواده ها که مطرح شده است. این مطالعه استدلال می نماید که در بسیاری از موارد، به نظر می رسد هر دو نوع بیهوشی بی خطر است. این مهم است، زیرا نشان می دهد که انتخاب ها می توانند با ترجیح بیمار انجام شوند تا تفاوت های پیش بینی شده در نتایج در بسیاری از موارد به عهده خود او باشد.

سالانه 250 هزار نفر از افراد مسن در آمریکا تحت عمل جراحی شکستگی لگن قرار می گیرند. در حالی که بیشتر بیماران مبتلا به شکستگی لگن در آمریکا از بیهوشی عمومی استفاده می نمایند، استفاده از بی حسی نخاعی برای جراحی شکستگی لگن بین 2007 تا 2017، 50 درصد افزایش یافته است، در حالی که بیهوشی نخاعی در 50 درصد یا بیشتر موارد شکستگی لگن در انگلیس و سایر موارد استفاده می گردد.

در حین بیهوشی عمومی از دارو های استنشاقی و داخل وریدی برای بیهوشی بیماران استفاده می گردد، که اغلب احتیاج به قرار دادن لوله تنفسی موقت برای حمایت از ریه ها در طول عمل جراحی دارد. برای بی حسی نخاعی، از دارو ها برای بی حس کردن قسمت پایین بدن به وسیله تزریق به ستون فقرات استفاده می گردد. در حالی که بیماران ممکن است آرامش دریافت نمایند، معمولا قادرند در حین عمل جراحی تنفس نمایند و به ندرت به لوله تنفسی احتیاج دارند.

جدیدترین مقایسه های بیهوشی عمومی با بی حسی نخاعی از مطالعاتی صورت گرفته است که جمعیت هدف تصادفی نبوده است. بعضی از آن ها مقدار کمتری از عوارض شناختی و پزشکی با ستون فقرات را پیشنهاد می کردند. در حالی که بعضی از بیماران ممکن است بیهوشی نخاعی را با هدف جلوگیری از عوارض انتخاب نمایند، بعضی دیگر از بیهوشی عمومی برای جلوگیری از تزریق نخاعی یا به علت ترس از آرام بخش ناکافی در طول عمل استفاده می نمایند.

برای مطالعه، نویمان و همکارانش 1600 بیمار را از 46 بیمارستان در سراسر آمریکا و کانادا مورد مطالعه قرار دادند. همه بیماران حداقل 50 سال داشته و یک مفصل ران آن ها شکسته بود اما قادر به راه رفتن بودند. شکستگی های مفصل ران به ویژه در بین افراد مسن مانند بیماران مورد مطالعه نگران نماینده است، زیرا می تواند منجر به از دست دادن تحرک گردد که با دو برابر یا حتی سه برابر شدن خطر مرگ و میر همراه است.

آنچه مطالعه نیومن را از کار های قبلی در زمینه موضوع متمایز می کرد این بود که به طور تصادفی بیماران ثبت نام شده را به دو گروه مساوی تقسیم کرد: کسانی که قرار بود بیهوشی عمومی دریافت نمایند و کسانی که قرار بود با بی حسی نخاعی جراحی شوند. تقریبا 800 بیمار در هر گروه بودند.

برای به دست آوردن تصویری کاملتر از پیامد های بالقوه مربوط به هر نوع بیهوشی، محققان مقدار مرگ و میر بعدی بیماران و اینکه آیا آن ها توانایی راه رفتن را به دست آوردند، چه به تنهایی و چه با عصا یا واکر را با هم ترکیب کردند. تا 60 روز پس از عمل جراحی، 5/18 درصد از بیماران تحت بی حسی نخاعی قرار گرفته یا فوت نموده بودند و یا به تازگی قادر به راه رفتن نبودند، هنگام مشاهده مرگ و میر تنها در 60 روز، 3.9 درصد از بیمارانی که بیهوشی نخاعی دریافت نموده بودند در مقابل 4.1 درصد که بیهوشی عمومی انجام دادند، جان خود را از دست دادند.

علاوه بر این، برای آنالیز چگونگی تاثیر انواع مختلف بیهوشی در عوارض احتمالی شناختی، محققان هذیان بعد از عمل را نیز مورد آنالیز قرار دادند. تقریبا 21 درصد از بیماران تحت بی حسی نخاعی دچار هذیان شدند در حالی که 20 درصد از افرادی که بیهوش شده بودند، هذیان می گفتند.

نیومن می گوید: آنچه مطالعه ما ارائه می دهد این اطمینان است که بیهوشی عمومی می تواند یک گزینه مطمئن برای جراحی شکستگی لگن برای بسیاری از بیماران باشد. این اطلاعاتی است که بیماران، خانواده ها و پزشکان می توانند با هم برای انتخاب مناسب برای مراقبت های شخصی هر بیمار استفاده نمایند.

salmandiar.ir: دیار سلمان | مجله گردشگری و مسافرتی

samitm.ir: مجله سامی | وبلاگ نقد و بررسی کالاها و اخبار تولیدات صنایع

sctm.ir: تیم علمی | مجله علمی و دانشگاهی، مقالات علمی