بیماری سیاه زخم، علائم، نشانه ها و درمان - مجله سرگرمی

مترجم: سهیلا حاجی زاده

منبع:راسخون

بیماری سیاه زخم یکی از قدیمی ترین بیماری های شناخته شده برای بشر می باشد. این بیماری که به اسم طاعون هم نامیده می شود، در حیوانات علف خوار رخ داده و در کشورهای آفریقا، آسیا، اروپا، استرالیا و غیره توسعه یافته که ادعا می شود زندگی صدها نفر از حیوانات و انسان ها را تهدید می نماید.

سیاه زخم یک بیماری حاد و عفونی بوده که بر روی غذاهای گیاهی مانند گوسفند، بز، گاو و غیره زندگی می نماید. با این حال، هنگامی که انسان در تماس با حیوانات آلوده قرار می گیرد و یا محصولات آن ها را مصرف می نماید، این اسپورهای سیاه زخم می توانند به انسان انتقال یابند. این امر باعث آلوده شدن انسان و در نهایت بیماری می شود. عامل بیماری سیاه زخم یک باکتری میله ای شکل به نام باسیلوس آنتراسیس بوده که یک باکتری گرم منفی می باشد. سیاه زخم می تواند به وسیله استنشاق هوا یا مصرف گوشت یا غذای آلوده به اسپورها از یک حیوان به حیوان دیگر و یا به انسان انتقال یابد. این باکتری دارای توانایی تغییر شکل و خفتگی در هنگام مواجهه با شرایط سخت دمایی، نور و غیره می باشد و برای یک دوره طولانی تر در آن شکل زنده می ماند. هنگامی که اسپورها به بدن میزبان تازه انتقال یافته و یا با محیط مناسب تماس پیدا می نمایند، باکتری فعال می شوند.

نحوه توسعه بیماری سیاه زخم

همانطور که قبلا ذکر شد، سیاه زخم یک بیماری عفونی بوده و به دو روش می تواند توسعه یابد:

تماس مستقیم با پوست یا بافت های حیوان یا انسان آلوده به سیاه زخم با یک انسان سالم

به وسیله استنشاق هوا در جایی که باکتری این بیماری فعال است.

در بعضی موارد، دوره کمون بعد از قرار گیری در معرض باکتری می تواند تا 57 تا 60 روز طول بکشد و در بعضی موارد این دوره کمتر از 2 تا 3 روز می باشد. فرم روده ای این بیماری هنگامی که غذای آلوده با اسپورها به وسیله حیوان با انسان مصرف می شود، اتفاق می افتد.

انواع بیماری

حدود 89 سویه از باکتری سیاه زخم وجود دارد که باعث اشکال مختلف این بیماری در حیوانات و انسان ها می شود. با این حال، سه نوع اصلی بیماری سیاه زخم وجود دارد.

سیاه زخم پوستی: این نوع بیماری به وسیله تماس مستقیم با پوست حیوان و یا انسان آلوده انتقال می یابد.

سیاه زخم ریوی: این بیماری به اسم سیاه زخم تنفسی و استنشاقی هم شناخته می شود. این فرم بیماری به وسیله دستگاه تنفسی میزبان، هنگامی که فرد اسپورها را استنشاق می نماید، ایجاد می شود. عفونت حاصل از این بیماری بسیار کشنده بوده و نرخ مرگ و میر ناشی از آن تقریبا 100 درصد است. در این نوع عفونت زمان بسیار کمی طول کشیده تا باکتری به میزبان حمله نموده و آن را از بین ببرد.

سیاه زخم گوارشی: این نوع سیاه زخم به وسیله مصرف غذا یا گوشت آلوده ایجاد می شود.

علائم سیاه زخم

علائم سیاه زخم پوستی عبارتند از:

عفونت این نوع سیاه زخم در انسان ها به وسیله شایعات پوستی مانند التهاب بوده که با برآمدگی های پوستی و آغاز شده و زخم های سیاه و بدون درد در بدن تشکیل می شود.

زخم ها به صورت تکه های سیاه و کوچک بر روی پوست ظهور می نمایند.

منطقه ای پوست که در آن اسپورها نفوذ نموده اند، برای مدت دو روز آغاز به تغییراتی می نماید.

به علت سم استخراج شده به وسیله باکتری، احساس ناراحتی در ناحیه آلوده وجود خواهد داشت.

علائم سیاه زخم گوارشی به صورت زیر می باشد:

استفراغ خون

التهاب حاد روده

اسهال شدید

مسائل دستگاه گوارشی

از دست دادن اشتها

فروپاشی دستگاه گوارش

ضایعات در منطقه روده و بعلاوه در دهان و گلو

احساس ناراحتی به علت سم دفع شده به وسیله باکتری

علائم سیاه زخم ریوی:

این نوع سیاه زخم علائمی مانند آنفولانزا و سرماخوردگی دارد.

مسائلی در رابطه با سیستم تنفسی رخ می دهد.

در عرض چند روز، سیستم تنفسی بیمار به طور کامل متلاشی می شود.

تشخیص بیماری

در صورتی که در مراحل اولیه بیماری تشخیص داده شود، می تواند به وسیله استفاده از آنتی بیوتیک های خاصی درمان شود. بعضی از آزمایشات به منظور تشخیص سیاه زخم به توضیح زیر می باشد:

آزمایش پوست آلوده: یک نمونه کوچک از بافت یا مایعات آلوده از پوست آلوده می تواند در آزمایشگاه برای تشخیص باکتری سیاه زخم مورد استفاده قرار گیرد.

آزمایش نمونه های خون: نمونه های خون بیمار برای آنالیز باکتری سیاه زخم مورد آزمایش قرار می گیرد.

سی تی اسکن و رادیوگرافی قفسه سینه: این دو کار به تشخیص اسپورهای سیاه زخم در بیمار یاری می نماید.

شیره نخاعی: این کار به منظور نشان دادن مننژیت سیاه زخم انجام می شود که در آن نمونه های مایع از کانال نخاعی بیمار استخراح و مورد مطالعه قرار می گیرد.

اندوسکوپی: اندوسکوپی روده و گلو در خصوص سیاه زخم روده انجام می شود. بعلاوه، در موارد خاص، نمونه های مدفع بیماری به منظور تشخیص وجود سیاه زخم گرفته می شود.

درمان سیاه زخم

هنگام تشخیص این بیماری، پزشک ممکن است انواع مختلفی از درمان ها را بسته به نوع عفونت تجویز کند، که بعضی از آن ها به توضیح زیر می باشد:

دوزهای بالای آنتی بیوتیک هایی مانند سیپروفلوکساسین، پنی سیلین، تتراسایکلین و غیره در خصوص عفونت های پوستی مورد استفاده قرار می گیرد. دوره درمان در خصوص عفونت سیاه زخم پوستی بین 7 تا 10 روز می باشد.

در خصوص عفونت سیاه زخم استنشاقی، ترکیبی از آنتی بیوتیک های قوی به منظور درمان بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. طول دوره درمان تا 60 روز می باشد.

واکسیناسیون بر علیه این بیماری هم وجود دارد. از این رو، افرادی مانند تکنسین های آزمایشگاه، دامپزشکان، دامداران و غیره باید واکسینه شوند. با این حال، در طول حداقل یک سال سیستم ایمنی فرد نسبت به این بیماری ایمن می شود.

10az10.ir: 10az10: آگهی رایگان، رپورتاژ رایگان، آگهی بنری ارزان، خرید بک لینک

sobhemehriz.ir: صبح مهریز | مجله فروش و راهکارهای بازاریابی مدرن و دیجیتالی

منبع: راسخون