کوله هایی پر از بال پرواز

گروهی نیک اندیش که آرزو و آرمانشان زدودن غبار محرومیت از جان و دنیا بچه ها محروم است کوله هایی پر از پوشاک، نوشت افزار و لوازم بهداشتی را بر دوش گرفته و به زیستگاه های دورافتاده تالش بردند.

کوله هایی پر از بال پرواز

به گزارش خبرنگاران به نقل از ایرنا، در این آمد و شدها فقر آموزشی نیز گروه را بر آن داشت که فعالیت فرهنگی را نیز به این یاری های مادی اضافه نمایند.

وحید فرحی، رییس اداره کتابخانه های تالش که دانش آموخته دکترای تاریخ از دانشگاه خوارزمی تهران است، همراه جمعی از دوستان فرهیخته و دغدغه مند خود پویشی را با نام نگاه شروع کردند تا شرمنده بچه های نباشند که چشم به راه یک کف دست محبتند.

وی می گوید: پویش نگاه را با یاری خیرین نیک اندیش برای ارائه یاری های مادی از سال 95 شروع کردیم تا برای بچه ها کفش و پوشاک و لوازم بهداشتی و نوشت افزار ببریم.

در همین اثنا تصمیم بر آن شد که جدا از یاری های مادی، به تربیت و آموزش این بچه ها نیز توجه گردد.

به همین خاطر طرح کوله کتاب نیز به پویش نگاه پیوست و از اردیبهشت 98 با بردن کتاب به روستای ییلاقی شاه میلرزان خطبه سرا در تالش شروع شد.

از همان نخستین کوله کتاب و دیدن علاقمندی بی حد و حصر این بچه ها، انگیزه گردانندگان این طرح افزون و عاملی شد برای ادامه این پویش در دوردست ترین نقاط تالش.

او که خود ادیب و اهل قلم نیز هست چنین روایت می نماید که صبح زود با دلی سرشار از عشق به بچه ها دیارمان در مناطق دور افتاده و ییلاقی بار سفرمان را می بندیم. خوب می دانیم که سمیه و محسن و نسرین چشم به راه ما هستند. وسایل جمع آوری شده را با شور و شعف بسیار پشت وانت جا می دهیم مسیرمان جاده ای خاکی و سنگلاخ است اما سراپا شوق دیدن لبخند شادی و رضایت بچه ها روستایی به راه می افتیم.

محسن را از آن دوردست ها چشم به راهمان می بینیم، آمدنمان را به دیگران اطلاع می دهد، انگار تنها خبر مهم این روستا در این سال ها آمدن ما چند نفر بوده.

بچه ها چون پروانه هایی رنگین به دور ما می چرخند گویا تمام دنیای این بچه ها در وانت کوچک ما خلاصه شده است.

کتاب را که به دستشان می دهیم انگار خورشید در چشم های زلالشان طلوع می نماید.

روسری گل گلی آبی رنگی را که به دخترکانمان وعده داده بودیم و کفش هایی برای حفظ پاهای کوچکشان از سرما به آنها می دهیم و چه ملکه های کوچک شادمانه ای می شوند با این هدیه ناچیز.

برایشان کتابی خواندیم به نام صلح. گفتیم که صلح و عشق و دوستی را از همین روستای کوچکتان شروع کنید. حتی اگر یک قلب با عشق و صلح درآمیخته گردد برای کل بشریت کافیست.

و هنگامی که نگاهشان کردیم دریافتیم که چشمان زیبا و پاک آنها خود دریای صلح و عشق است و فلسفه زندگی را می گردد از آنها آموخت.

پروانه خواهند شد روزی، از پیله محرومیت به در می آیند و پر می کشند به لطف دانشی که از معلمان فداکار و دلسوز فرا می گیرند.

و کتاب هایی که با کوله ها به مناطق سخت گذر و عشایری برده می گردد بال پروازشان خواهد شد روزی.

منبع: همشهری آنلاین
انتشار: بروزرسانی: 29 دی 1398 شناسه مطلب: 61892

به "کوله هایی پر از بال پرواز" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کوله هایی پر از بال پرواز"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید