کشف گونه جدیدی از گل های گوشت خوار - مجله سرگرمی

خبرنگاران| این گیاه گوشتخوار شبیه به یک گل بی خطر، با گلبرگ سفید است. اما Triantha occidentalis روی ساقه گل دارش مو های چسبناک و خاصی دارد. این گیاه از مو های خود برای به دام انداختن و هضم حشرات استفاده می نماید. دانشمندان از دهه 1800 در خصوص این گیاه اطلاع داشتند. اما گوشتخوار بودن آن، تا به امروز کشف نشده بود.

مو های چسبنده این گیاه آنقدر ها هم غیرعادی نیستند. بسیاری از گیاهان غیر گوشتخوار از آن ها برای دفاع در برابر آفات استفاده می نمایند.

به گزارش خبرنگاران؛ این گیاه دارای ویژگی های مشترکی با سایر گیاهان گوشت خوار است که در باتلاق های عاری از مواد مغذی زندگی می نماید. بعلاوه ژنی را که نحوه دریافت انرژی گیاهان از نور را تنظیم می نماید، از دست داده است. این ویژگی ها با هم مانند تکه هایی از یک پازل بود که به میل پنهانی این گیاه به گوشتخواری اشاره می کرد.

شان گراهام (گیاه شناس) همراه با تیمش در پی نشانه هایی بود که نشان دهد این گل وحشی مواد مغذی را از اجساد حشرات دریافت می کند. گیاه T. occidentalis در امتداد ساحل غربی آمریکای شمالی، از آلاسکا تا کالیفرنیا رشد می نماید. حتی در پیاده روی های نزدیک ونکوور نیز می توان آن را یافت.

این تیم با تغذیه نیتروژن-15 به مگس میوه آغاز کرد. در مقایسه با نیتروژن معمولی، هر اتم N-15 حاوی یک نوترون اضافی است؛ و هنگامی که مگس ها آن را بخورند، بدن آن ها را با نیتروژن سنگین برچسب گذاری می نماید. سپس، محققان مگس ها را به ساقه های گلدار گیاهان ساکن باتلاق متصل کردند. نیتروژن 15 در طبیعت رایج نیست. اما آزمایش ها می توانند آن را اسکن نمایند و میزان موجود در نمونه های را بشمارند - مانند بافت های گل وحشی.

گروه گراهام دریافتند که بیش از نیمی از نیتروژن گل های وحشی از مگس های میوه به دست می آید، نه از خاک. این میزان مشابه چیزی است که در گیاهان گوشتخوار دیده می گردد.

علاوه بر این، مو های چسبنده گل های وحشی فسفاتاز (FAAS-fuh-tays) ترشح می کردند. یک آنزیم گوارشی، واکنش های شیمیایی را راهنمایی می نماید. بسیاری از گیاهان گوشتخوار برای هضم طعمه فسفاتاز می سازند.

با اینکه گیاهان گوشتخوار حشرات را می کشند و می خورند، اما از کشتن حشرات گرده افشان اجتناب می نمایند؛ موجوداتی که به آن ها در فراوری بذر و فراوری مثل یاری می نمایند. به همین علت است که تقریباً 800 گونه گیاهی گوشتخوار دنیا تله ها و گل هایی را ایجاد نموده اند که از هم فاصله دارند.

اما تله های چسبنده روی T. occidentalis درست در کنار گل های آن می نشینند. قرار گرفتن تله های این گیاه نزدیک گل هایش، یک چالش بزرگ است. با این حال، مو های این گیاه ممکن است میزان چسبندگی مناسبی داشته باشند. مگس های کوچک و سوسک می گیرند. اما آن ها به میزان کافی چسبنده نیستند، تا گرده افشان های بزرگتری مانند زنبور ها و پروانه ها را به دام بیندازند. مو های چسبنده این گیاه بعلاوه ممکن است به چگونگی تکامل بعضی از گیاهان گوشتخوار اشاره کند. در خاک های فقیر از نظر مواد مغذی، ممکن است استفاده از مو های دفاعی به روشی متفاوت برای بعضی گیاهان مفید باشد. جایی که مواد مغذی به سختی به دست می آیند، ممکن است استفاده از آن مو ها برای گوشتخواری مفید باشد.

منبع: sciencenewsforstudents

wallpaper7.ir: مجله تصویر و سرگرمی | مجله آموزشی با سرگرمی گرافیستها و کاریکاتوریست ها

asiaro.ir: تور آسیایی ارزان | تور ترکیبی آسیایی | تور ترکیبی جنوب شرق آسیا

pariha.com: پریها | اخبار، سرگرمی، ورزش، فال، پزشکی، سینما