همه چیز از دوچرخه شروع می گردد و چند یادداشت دیگر - مجله سرگرمی

دوچرخه حامی نوجوانهای متفاوت و تکیهگاهی ویژه برای ماست. دوچرخهای که در شعرهایش غرق میشویم و در داستانهایش زندگی میکنیم. فهمیدهایم که میشود با جملهها، مصراعها و قطعهها، با چند فریم عکس و با دوچرخه دنیا را تکان داد. آقای سردبیر! بچههای تحریریه! دوچرخهایها! خسته نباشید!

دوچرخهجانم، سپاسگزارم که 18ساله شدهای. سپاسگزارم که هرجملهات ما را به دنیایی دیگر میبرد و به رؤیاهایمان نزدیک میکند. سپاسگزارم که ما نوجوانهای خیالپرداز را میفهمی. تولدت مبارک! همواره با ما بمان.

یاسمین نادری، 14ساله از رم (ایتالیا)

صدای رکابهایت در شهر

دوچرخهجانم، تولدت مبارک! مرسی از اینکه پا به این دنیا گذاشتی. از صمیم قلب سپاسگزارم! صدای رکابهایت در تمامی شهر میپیچد، رکابهایی که 18سال است از بن جان مایه میگذارند. دوچرخهجانم، همواره برایمان بمان.

نازنین پیغان، 14ساله

خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از تهران

من بدون رنگهایـم، من نیستم

عادت دارم زل بزنم. زیاد فکر میکنم. به موهایم چنگ میزنم. حواسم به خیلی چیزها هست، به خیلی چیزها هم اصلاً حواسم نیست. برخی صداها را نمیشنوم. برخی صداها را ترجیح میدهم نشنوم. این عادتها گاهی دردسرساز میشوند، ولی در پی تغییرشان نیستم. اینها مثل دستخطم، رنگ چشمم، بندکفش بستن عجیبم، بخشی از وجودم هستند.

بعد، دوچرخه به فکرم میآید. لوگوی رنگارنگش را تصور میکنم. تکتک رنگهایش را در ذهنم مرور میکنم و میرسم به پیکسل پنجرنگ کوچولویی که محکم به تن کولهپشتیام چنگ زده است.

به چند سال پیش فکر میکنم. به یک سال پیش، به بزرگشدنم، به دیواری خاکستری که روزگاری نهچندان دور و دراز مال من بود و جلدهای خوشرنگ و لعاب دوچرخه.

میخواهم به منِ منهای دوچرخه فکر کنم. نمیتوانم. میدانم نمیشود. این افعال منفی را بیچون و چرا میپذیرم. میدانم دوچرخهی پنج رنگِ من است؛ بنفش، قرمز، زرد، سبز و آبی من.

من بدون رنگهایم من نیستم. تا رنگها هستند، دوچرخه هست. من هم هستم.

هستیم.

دوستدار رنگهایت...

فریدا زینالی

خبرنگار جوان نشریه دوچرخه از تبریز

مبارک باشد و باشید

من نمیدانم چرا تولدِ دوچرخه را تبریک نگفتم، با اینکه در دفترچهی مخصوصم برایش یادداشت نوشته بودم. هزاربار مبارک باشد و مبارک باشید.

هانیه عابدینی، 16ساله

خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از کرج

یک روز بهیادماندنی

روزها وقتی بهیادماندنی میشود که اتفاقهای خوب و مهم در آنها بیفتند؛ مثل تولد یک دوست. چنین روزهایی همواره یک گوشه از ذهنت هستند. هرچهقدر آن دوست برایت مهمتر باشد، آنروز بیشتر به یادت میماند. یکی از آنروزها تولد یک دوست خوب در میان روزهای سرد زمستانی است. آن هم نه یک دوست معمولی، دوستی که به ما انگیزه داد. ما را از روزمرگیهای کلافهکنندهمان نجات داد و بهمان فرصت داد تا استعدادهایمان را شکوفا کنیم. این دلایل برای عزیزبودن یک دوست و مهمبودن روز تولدش کافی نیست؟

زهراسادات حسنزاده، 16ساله

خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از قم

عکس: یاسمنسادات شریفی، 16ساله

خبرنگار افتخاری نشریه دوچرخه از اراک

dorezamin.com: دور زمین: آشنایی با زیبایی های دنیا در مجله سرگرمی و گردشگری

pariha.com: پریها مجله گردشگری، خبری، موفقیت، آشپزی و سرگرمی میباشد.