نجات کارخانه خواب ها - مجله سرگرمی

اما کم نیستند کسانی که معتقدند حیات شبانه هر شهر از شاخص های ارزیابی میزان شادی و نشاط جامعه در کلانشهرهاست؛ زیستی که هرچند کوتاه مدت و در روزهایی خاص مانند ماه مبارک رمضان اتفاق می افتد، اما در نوع خود تجربه موفقیت آمیزی بوده است. شاید برخی مسئولان این طرح را با بهانه اینکه زیست شبانه احتیاج به اعتبار و هزینه کرد دارد، به تأخیر انداخته باشند، اما باید به این نکته توجه کرد که معمولا کلانشهرها از فضاهای عمومی مورد احتیاج برای این حیات شبانه بهره مندند؛

پارک ها، مراکز خرید، اماکن مذهبی، بناهای تاریخی، اماکن ورزشی، سینماها و کتابخانه هایی که روزها مورد استفاده قرار می گیرند، شب ها نیز می توانند شهر را زنده نگه دارند. اما برای اثبات این احتیاج شاید بتوان از منظرهای متفاوتی به مسئله نگاه کرد. در متن پیش رو با کورش ساسانی -رفتاردرمانگر- درباره تأثیر حیات شبانه در نشاط اجتماعی صحبت نموده ایم.

* به طور کلی با این ایده موافق هستید که زیست شبانه باعث نشاط اجتماعی خواهد شد؟

همانطور که تصور غالب ما بر این است که اکثر مردم روزی دار، شب خوابند، یعنی روزها به سر کار می روند و شب ها می خوابند، عده ای دیگر از مردم وجود دارند که شب بیدارند و روزخواب. این زیست نیز مدلی از زندگی انسانی است. وقتی اینگونه نگاه کنیم متوجه می شویم که اگر زیست شبانه وجود نداشته باشد، ناخودآگاه گروهی از جامعه را حذف نموده ایم. این گروه به مرور زمان و به اجبار در خانه های خود محدود می شوند، زیرا فضای اجتماعی هیچ بستری برایشان تدارک ندیده است.

این امر باعث می گردد این گروه در چهارچوب زندگی شخصی خود زندانی باشند. نفس وجود حیات شبانه به نوعی اهمیت به بخش هایی از جامعه است که همواره مغفول مانده یا برایشان برنامه ای وجود نداشته است، چراکه برای سیاستگذاران این بهترین راه است که در قالب و تعریفی تعیین زیست انسان ها را طبقه بندی نمایند. درصورتی که هرچه امکان بیشتری برای افراد جامعه درنظر گرفته گردد یا مدل های زیستی متنوعی در سیاستگذاری های جامعه وجود داشته باشد مردم شادتری خواهیم داشت.

* ترس از شب و زنده شدن احساس ناامنی در بازه زمانی خاصی که شهر خواب است، این حس را در ما تقویت نموده که زندگی در شب ممکن نیست و شاید خطرناک به نظر برسد. این حس در احیای چنین حیاتی چه موانعی ایجاد نموده است؟

اگر با دید جامعه شناسی تکاملی به ترس انسان از شب نگاهی بیندازیم، متوجه می شویم تا زمانی که بشر به استفاده از نور و گرما در شب دست نیافته بود، شب برایش ترسناک به نظر می رسید. از زمانی که روشنایی به شب رسید، امید بر این بود این ترس ها بهبود پیدا کند، اما این ترس در ناخودآگاه بسیاری از ما ماند و گمان بسیاری از مردم این شد که شب حیات ناامنی دارد. سیاستگذار نیز که از وجود یک قالب تعیین در جامعه استقبال می کرد،

از وجه ترسناک شب بهره ها برد. به این شکل که فضاهای شهری در شب خالی از جمعیت شدند و جنس شغل ها طوری تعریف شد که به این وحشت دامن زد. طبیعی است که در سکوت، سکون و تاریکی احتمال خطر و ناامنی وجود دارد و همین، احتمال ترس را تشدید می نماید. اما در مقابل هستند کسانی که در شب ها با زندگی در شهر از حیات شهری لذت می برند. بی شک چنین فضایی برای آن دسته که شب زنده دارند، در این فضا کار می نمایند و دغدغه های مثبتی دارند، حس آرامش و امنیت ایجاد می نماید.

* اگر شما را موافق حیات شبانه درنظر بگیریم، چه ادله ای برای احتیاج جامعه به زیست شبانه ارائه خواهید کرد؟

معمولا شهر پویا، شاداب و پرنشاط شهری است که برای طیف های مختلف جامعه گزینه هایی تعریف نموده باشد. هرچه گزینه ها بیشتر گردد، می توان این انتظار را تقویت کرد که انسان ها را از پستوهای شخصی بیرون کشیده و به دیده شدن امیدوارشان کرد. از سوی دیگر شرایط مالی به گونه ای است که گاه با یک حرفه نمی توان اقتصاد خانواده را تنظیم کرد؛ از این رو زندگی بسیاری از مردم در 3واژه خلاصه شده است؛ کار، خانه و خواب. هرچه فضا برای زندگی مهیا گردد،

این دسته افراد هم پس از کار می توانند روند زندگی را دلچسب تر نمایند. با تعریف زندگی شبانه، امکانی برای عده ای از افراد جامعه ایجاد خواهد شد که از آن امکانات در روز بی بهره مانده اند. از طرف دیگر این زندگی شبانه مشاغل تازه ای ایجاد خواهد نمود و افراد بیشتری کسب درآمد می نمایند. اینها شاید ادله هایی برای وجود چنین زیستی در جامعه باشد. هرچند این زندگی شبانه گاه از نظر اجتماعی نیز امنیت بیشتری در شهر ایجاد خواهد نمود.

banima.ir: قدرت گرفته از سیستم مدیریت محتوای بانیما