مردم مهربانی داریم؛ در حقمان دعا می نمایند - مجله سرگرمی

به گزارش خبرنگاران به نقل از ایسنا، ماجرای شیوع ویروس کرونا جدی است، اما هولناک نیست. رعایت نکات بهداشت فردی و اجتماعی می تواند در جلوگیری از فرایند انتشار این ویروس ناشناخته موثر باشد.

با شیوع ویروس کرونا، کادر درمان بیمارستان ها بدون شک در خط مقدم مبارزه با کرونا هستند، افرادی که شبانه روز خود را وقف خدمت رسانی و بهبود بیماران درگیر با ویروس کرونا نموده اند.

وقتی هم وارد بخش قرنطینه بیمارستان فاطمه الزهرای نجف آباد شدم، چیزی که بیش از همه به چشم می آمد کوشش پرستاران برای بهبود بیماران بستری شده بود. خستگی را می شد در چشم هایشان دید، ولی انرژی و نشاطی ستودنی در صدایشان موج می زد، حتی لبخند های کمرنگشان را می شد از پشت ماسک هایشان دید.

یکی از پرستاران بیمارستان فاطمه الزهرای نجف آباد می گوید: امروز با برخی از بیماران ترخیص شده تماس گرفتم و پیگیر فرایند بهبود آنها شدم. از اینکه می شنوم حالشان خوب شده انرژی می گیرم تا با قوت بیشتری به پرستاری از دیگر بیماران ادامه دهم.

به سراغ پرستار دیگری می روم که مشغول آماده کردن داروی بیماران در ایستگاه پرستاری است، می گوید: اینجا ساعت های زیادی در معرض ابتلا به کرونا هستیم، ولی تنها دغدغه و نگرانی ما این است که بیمارانمان بهبود پیدا نمایند.

وقتی از یکی دیگر از پرستارها پرسیدم برخورد مردم در خارج از محیط بیمارستان با شما چگونه است؟، کمی مکث کرد و بعد لبخندی زد و گفت: مردم مهربانی داریم؛ تماس می گیرند و در حقمان دعا می نمایند، احوالمان را می پرسند، همین ها به ما انرژی می دهد و باعث می گردد با توان مضاعف به محیط کارمان برگردیم.

یکی از پرستاران مرد بیمارستان می گوید: اینجا همواره شلوغ بوده و همه چیز مثل قبل است، فقط نوع بیماران فرق نموده و خطر سرایت بیماری بیشتر است.

یکی دیگر از پرستاران بیمارستان فاطمه الزهرای نجف آباد هم دقایقی کوتاه در کنارم می ایستد و می گوید: از روزی که بیمارستان قرنطینه شده، ما هم به نوعی خودمان را قرنطینه نموده ایم. با وجود اینکه تمام نکات بهداشتی را به دقت رعایت می کنیم، باز هم سعی می کنیم از افراد خانواده هایمان تا جایی که می توانیم دوری کنیم.

وقتی از تنها فرزندش حرف زد، به زحمت توانست از حلقه بستن اشک در چشم هایش جلوگیری کند. دلتنگ در آغوش کشیدن فرزندش بود، ولی در حال حاضر سرنوشت بیماران برایش مهم تر است.

پرستارها با تمام انرژی و انگیزه ای که دارند، از برخی بی مهری ها هم گله داشتند و از برخی تصاویر منتشر شده در فضای مجازی دل آزرده بودند.

یکی از پرستارها در این باره گفت: برخی ها به ما می گویند شما که دائم در حال پایکوبی و شادی هستید و مسئله ای ندارید! این قضاوتی ناعادلانه در حق کسانی است که زندگیشان را پای سلامت جامعه گذاشته اند.

پزشک دیگری از این بیمارستان اضافه می نماید: فکر می نمایند اینجا خوش می گذرانیم، مردم نمی دانند نفس کشیدن زیر این ماسک ها چقدر سخت است. نمی دانند پوشیدن چندین ساعته این لباس ها چقدر سخت است!

در حال خروج از بخش قرنطینه بودم و به این فکر می کردم که گزارشم را چگونه باید به خاتمه برسانم که نگاهم به تقویم روی میز ایستگاه پرستاری افتاد. روز گذشته وفات حضرت زینب کبری(س) بود. کسی که روز میلادش را به عنوان روز پرستار انتخاب نموده اند. کسی که در آن خطابه معروف در توصیف واقعه عاشورا گفت ما رایت الا جمیلا.

پشت سرم را نگاه کردم، پرستارها مشغول انجام فعالیت های درمانی بودند و این جمله مدام در ذهنم تکرار می شد: ما رایت و الا جمیلا.

euroro.ir: اروپا: سفر به مهد فناوری و میراث دار تمدن باستانی روم و یونان

dorezamin.com: دور زمین: آشنایی با زیبایی های دنیا در مجله سرگرمی و گردشگری