علائم اوتیسم در بچه ها و راه درمان آن
به گزارش مجله سرگرمی، اوتیسم در بچه ها حدود یکسالگی خود را نشان می دهد و با علائمی حاکی از ناتوانی کودک در برقراری ارتباط مانند تاخیر در تکلم خود را نشان می دهد.
خبرنگاران | سرویس روانشناسی - اوتیسم در بچه ها یک اختلال رشدی است که از حدود نه ماهگی نشانه هایش بروز می نماید اما به سادگی قابل تشخیص نیست. با اینکه غربالگری و تشخیص زودهنگام در کنترل و درمان این بیماری بسیار بااهمیت است. اما در واقع هیچ آزمایشی برای تشخیص آن وجود ندارد. اوتیسم را تنها می توان با زیر نظر دریافت رفتار کودک تشخیص داد و البته این تشخیص در صورتی که توسط متخصص روانشناس یا روانپزشک داده شود قابل اعتماد خواهد بود.
علائم بیماری اوتیسم در بچه ها
1- این بچه ها اغلب ترجیح می دهند تنها باشند و از تماس چشمی اجتناب کنند. هر چه اختلال شدیدتر باشد میزان تماس چشمی پایین تر است.
2- سطح طبیعی مهارت های ارتباطی و اجتماعی این بیماران از سطح میانگین بسیار کمتر است.
3- کودک مبتلا به اوتیسم حتی اگر کلام داشته باشد، نمی تواند درست ارتباط برقرار کند و گفتارش جهت دار نیست و ارتباطشان غیر موثر و یکطرفه است.
4- ممکن است محتوای کلام با سنش متناسب نباشد یا بدون توجه به صحبت های دیگران فقط در مورد علایق خود صحبت کند.
5- کودک مبتلا به اوتیسم نمی تواند تبادل اطلاعات کند.
6- این بچه ها به لبخند یا خستگی دیگران توجهی ندارند، نمی توانند نوبت را رعایت کنند و از گروه همسالان خود دوری می کنند. آنها علاقه ای به برقراری تماس فیزیکی حتی با خواهر و برادر خود نشان نمی دهند.
7- بچه ها مبتلا به اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سنشان دچار تاخیر کلامی اند یا کلام دارند اما معنی دار نیست و کلام دیگران را تکرار می کنند. گاهی تکرار طوطی وار جملات بلند مانع می شود والدین تاخیر در تکلم را بپذیرند.
8- این بچه ها برای اشاره به چیزی که نیاز دارند از دستشان کمک می گیرند.
9- کودک مبتلا به اوتیسم ضمایر را به صورت نابه جا استفاده می نماید؛ شناختی از من ندارد و خود را با نام صدا می زند.
10- یکی دیگر از علائم بیماری اوتیسم در بچه ها واژه سازی است. ممکن است واژه سازی به شکل بازی در بچه ها عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژه ها، مختص مبتلایان به اوتیسم است.
11- کودک مبتلا به اوتیسم می تواند مادرش را بغل کند و ببوسد یا دلیل گریه اش را جویا شود اما در سنین بالاتر که انتظارها از او بیشتر می شود، ممکن است در این زمینه دچار مشکل شود.
12- کودک مبتلا به اوتیسم توانایی ذهن خوانی ندارد؛ نمی تواند به محیط توجه کند یا خود را جای دیگران بگذارد و احساسات دیگران را درک کند.
13- کودک طبیعی چون محرک های مختلف را آزمایش می نماید، مدت توجه کوتاهی دارد اما کودک مبتلا به اوتیسم ساعت ها یک بازی تکراری انجام می دهد.
14- این بچه ها به چرخیدن یا به وسایلی که می چرخد مثل پنکه و لباسشویی علاقمند هستند و ممکن است ساعت ها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند.
15- این بچه ها بازی های تخیلی ندارند. بچه ها از 1.5 تا 2 سالگی وارد بازی های نمادین می شوند؛ مثلا ممکن است از یک تکه پازل به عنوان لیوان چای استفاده کنند یا عروسک شان را روی پا بگذارند و تکان دهند. این بازی ها به رشد طبیعی کودک کمک می نماید اما مبتلایان به اوتیسم این توانایی را ندارند.
16- متاسفانه دو سوم بچه ها مبتلا کم توان ذهنی هستند و یک سوم آنها هوش معمولی دارند. برخی از این بچه ها در برخی مسایل نبوغ خاصی دارند. مثلا ممکن است علاقه خاصی به سیاره ها و یا توانایی زیادی در حل مسایل ریاضی داشته باشند.
17- تفکر انتزاعی تفکر پیچیده ای است که با رسیدن به نوجوانی کامل می شود. یک فرد عادی در نوجوانی می تواند متوجه ضرب المثل ها و کنایه ها شود اما این بچه ها چنین درکی ندارند که باعث می شود آنها نتوانند از مسایل نتیجه بگیرند و همین موضوع ارتباطشان را مختل می نماید.
18- از دیگر نشانه های اوتیسم در بچه ها باید به حساسیت بیشتر یا کمتر از حد نرمال در اندام های حسی این بچه ها اشاره کرد. آنان یکپارچگی حسی ندارند؛ یعنی در برخی از آنها آستانه درد بسیار بالا و در برخی پایین است.
19- وجود الگوهای حرکتی ناهنجار مانند حرکات تکراری، چرخاندن سر، کوبیدن سر، مرتب کردن اشیا، پیچ و تاب خوردن، دست زدن و غیره در برخی از بچه ها مبتلا به اوتیسم از دیگر علائم بیماری اوتیسم می باشد.
20- خیلی از بچه های که اوتیسم خفیف دارند، می توانند به مدارس عادی راه پیدا کنند.
درمان اوتیسم در بچه ها
سن طلایی درمان اوتیسم تا قبل از 5 سالگی است اما تا به امروز هیچ روش قطعی ای برای درمان مبتلایان به اوتیسم یافته نشده است. وقتی به مرحله درمان بیماری اوتیسم می رسید، با انواع روش ها و راه های درمانی گوناگون و احتمالا گیج کننده رو به رو می شوید. برخی از درمان ها تمرکزشان بر کاهش دادن رفتارهای مخرب و آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی است. برخی دیگر با مسایل تلفیقی حسی، مهارت های حرکتی، موارد عاطفی و حساسیت های غذایی کار می کنند. روش های درمانی رایج دربرگیرنده رفتار درمانی، گفتار درمانی، فیزیوتراپی، کاردرمانی، بازی درمانی و تغذیه درمانی هستند.
چند توصیه برای والدین دارای بچه ها اوتیستیک
- برای نگهداری از یک کودک مبتلا به اوتیسم مراقبت از خود (والدین) کاری خودخواهانه نیست بلکه کاملا ضروری می باشد.
- اگر اخیرا فهمیده اید که کودکتان به درجه ای از اوتیسم مبتلا شده است، حتما نیاز به کسب اطلاعات و راهنمایی از مراجع معتبر دارید تا بدانید چه اتفاقاتی قرار است رخ بدهند.
- با یک برنامه درمانی درست و عشق به کار و حمایت والدین، کودک اوتیسمی هم می تواند بیاموزد، رشد کند و پیروز باشد.
- شروع سریع درمان اوتیسم در بچه ها بهترین کاری است که والدین کودک اوتیستیک یا کودکی که به تاخیر تکاملی مبتلا است می توانند انجام دهند.
- به محض اینکه حدس زدید اوضاع خوب پیش نمی رود کمک بخواهید. منتظر نشانه ها و علائم بیشتر نباشید و درمان را به تاخیر نیندازید یا منتظر از بین رفتن بیماری ننشینید. هر چه زودتر اقدام کنید، احتمال پیروزی درمان بالاتر خواهد رفت.
- در مراقبت از فرزند خود مهارت کسب کنید. بدانید چه چیزهایی برای کودتان بد است و چه چیزهایی خوب است و او از چه چیزهایی استقبال می نماید. عوامل ایجاد استرس را بشناسید؟ یاد بگیرید چگونه او را شاد کنید.
- کودکتان را همان گونه که هست بپذیرید. هیچگاه او را با بچه های مردم مقایسه نکنید! او را صرفا بپذیرید. به نداشته های کودک خود فکر نکنید. پیروزیت های او را ارج بنهید.
- خسته نشوید. زود نتیجه گیری نکنید و پشتکار داشته باشید. پیش بینی های دوره درمانی اوتیسم در بچه ها 100% نیستند و هیچکس نمی داند چه خواهد شد. فرزند شما هم خواهد توانست رشد کند، زندگی کند و توانایی هایش را کامل کند.
- ارتباط برقرار کردن با کودک مبتلا به اوتیسم سخت است. اما برای نزدیک شدن به کودک نیاز به صحبت کردن نیست. می توانید با نگاه کردن با او ارتباط برقرار کنید. نحوه لمس کردن کودک، تن صدای شما و زبان بدنتان با او ارتباط برقرار می نماید.
- یک راه مشخص برای همه بچه ها اوتیستیک وجود ندارد. با استفاده از راهنمایی های پزشکان و دیگر والدین یک طرح درمانی مناسب کودک خود برگزینید که متناسب با خلق و خوی کودک شما باشد. یک طرح درمانی مناسب برای بیماری اوتیسم باید دارای شرایط زیر باشد:
- بر اساس علاقه های کودک تهیه شود.
- یک برنامه قابل پیش بینی را ارایه دهد.
- وظایف هر کسی را به صورت ساده و گام به گام، آموزش دهد.
- فعالانه توجه کودک شما را به سوی فعالیت های منظم و سازمان یافته جلب نماید.
- به طور منظم سبب تقویت رفتاری شود.
- والدین را نیز در گیر کند.
منبع: setare.comاسلیم فا: اسلیم فا: مجله دوخت و دوز، طراحی لباس و انتخاب لباس