عبور راه آهن ایران از یونسکو؟ - مجله سرگرمی

پرونده راه آهن ایران براساس برنامه اعلام شده از سوی دبیرخانه یونسکو قرار است روز یکشنبه 25 جولای (3 مرداد) و پرونده ثبت منظر فرهنگی هورامان (اورامانات) روز سه شنبه 27 جولای (5 مرداد) آنالیز گردد. طالبیان روز شنبه، 26 تیرماه در مصاحبه ای که وب سایت خبری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی منتشر نموده، گفته بود: نظریه اولیه ایکوموس در مورد این دو پرونده اعلام شده است و بر اساس نظرات دریافت شده، اورامانات یا هورامان از بخت بالایی برای ثبت در لیست میراث جهانی برخوردار بوده و در مورد پرونده راه آهن البته مسائلی مطرح شده است. با این وجود در حال رایزنی های نهایی برای این دو پرونده هستیم.

معاون میراث فرهنگی به جزئیات نظر کارشناسان یونسکو درباره پرونده راه آهن اشاره ای ننموده و سربسته گفته که به علت پیچیدگی های فنی و گستردگی محدوده عرصه و حریم این دو پرونده، فرآیند آنالیز کارشناسی آن در ایکوموس و کمیته میراث جهانی قابل توجه است.

ارزیابی پرونده راه آهن، به گفته طالبیان در سال 1398 با بازدیدهای میدانی ارزیاب ایکوموس (شورای بین المللی ابنیه و محوطه ها) صورت گرفته است. همان موقع هم اصلاحات و نظراتی به این پرونده وارد شد. در حقیقت، پرونده راه آهن سال 1396 به یونسکو تحویل داده شد. کارشناسان یونسکو آن موقع هم نظرات و اصلاحاتی را روی این پرونده وارد دانستند. معاون میراث فرهنگی گفته بود: کارشناسان یونسکو نقشه ها و جزئیات بیشتری را برای تکمیل پرونده احتیاج داشتند که در این رابطه اطلاعات بیشتر به آن ها ارائه شد تا این پرونده در سال 2018 ارزیابی گردد و برای سال 2019 به ثبت برسد.

اما پرونده راه آهن در سال 2019 که به همراه جنگل هیرکانی در کمیته میراث جهانی آنالیز شد، به علت نقایصی که داشت، برگشت خورد و درحالی که هیرکانی وارد لیست جهانی یونسکو شد، سهمیه دیگر ایران برای ثبت جهانی میراث فرهنگی از دست رفت. قرار شد شانس این پرونده در سال 2020 دوباره محک زده گردد. اما ویروس کرونا اجلاس را یک سال به تعویق انداخت. حالا در اجلاس 2021 ثبت این پرونده قرار است دوباره مطرح گردد، اما پیش بینی کارشناسان مربوطه با توجه به نظر اولیه ارزیاب ها و کارشناسان یونسکو بر این است که احتمالا بخت پرونده راه آهن به مقدار هورامان بلند نباشد. گرچه رایزنی ها برای هر دو پرونده همچنان ادامه دارد.

ایران در سال های اخیر برای جبران سال هایی که در کمیته میراث جهانی یونسکو حضور نداشت، به پرونده های زنجیره ای گرایش پیدا نموده است؛ قنات ها، کلیساها، باغ های ایرانی و حالا راه آهن و پس از آن هم پرونده کاروانسراها. نظر معاون میراث فرهنگی این است که پرونده های زنجیره ای و عظیم خوب است و شانس زیادی خواهد داشت. پرونده راه آهن هم 1400 کیلومتر را در بر می گیرد و استان ها را به هم متصل می نماید. پرونده کمی برای یک کشور نیست. تمام ایستگاه ها و ... را می توان به اسم مقصد جهانی معرفی کرد. از زمانی که پرونده راه آهن مطرح شد بسیاری از ساختمان های قدیمی راه آهن حفظ شد، درحالی که قصد تخریب آن ها را داشتند. حتی قرار است این ساختمان ها مرکز اقامتی گردد و یا موزه راه آهن ایجاد نمایند.

شبکه راه آهن ایران با گستره پهناوری که در سراسر کشور دارد، دارای سیستم زنده و درحال کار است که نگهداری، تعمیر و بهره برداری از آن با شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران است. این شبکه همیشه شاهد دخالت عوامل بهره بردار و توسعه بوده است. اگرچه در اطراف این شبکه ریلی، سازه ها، پل ها، ایستگاه ها و حتی لوکوموتیوهای قدیمی و واجد ارزش وجود دارد و بخش هایی از این شبکه، همچون راه آهن شمال ـ جنوب هویت تاریخی دارد، اما سوال اصلی این است که در صورت ثبت راه آهن ایران در لیست جهانی یونسکو، دخالت ها و بهره برداری ها را با این وسعت شبکه ریلی چگونه می توان کنترل و محافظت کرد که در ادامه، این اثر گسترده مخدوش نگردد و در معرض خطر قرار نگیرد؟

چه چشم اندازی برای بهره بردار و متولی آن برای نگهداری و محافظت از این اثر و چگونگی اجرای پروژه های توسعه در شبکه ریلی تعریف شده است؟

ایسنا نوشت، سئوال دیگری که برای فعالان میراث فرهنگی ایجاد شده و همچنان بی پاسخ مانده، این است که چرا با وجود 57 پرونده معطل در لیست موقت یونسکو و کارنامه قابل بحث محافظت و نگهداری از میراث ملی و جهانی از سوی متولی، مسئولان میراث فرهنگی بر پیگیری و ثبت پرونده غول آسای راه آهن اصرار دارند که از همان ابتدا با ایراد کارشناسان یونسکو ایکوموس روبرو شد؟

آژانس مسافرتی: دور زمین | سفر به دور زمین هیچوقت اینقدر آسون نبوده! تور لحظه آخری، تور ارزان، اروپا، تور تایلند، تور مالزی، تور دبی، تور ترکیه

مجله سرگرمی: مجله سرگرمی و گردشگری