در طول دوره بارداری بدن دچار چه تغییراتی می گردد؟
به گزارش مجله سرگرمی، زمانی که یک تحول بزرگ در بدن رخ می دهد، بدن از حالت طبیعی خود خارج می شود. به همین دلیل است که بارداری نیز باعث تغییرات زیادی در بدن می شود. تغییرات بدن در بارداری می تواند از تغییرات معمول و قابل انتظار مانند ورم و افزایش حجم مایعات در بدن، تا تغییرات کمتر شناخته شده ای، مثل مسائل بینایی متغیر باشد. برای اطلاع از تغییرات احتمالی چه آنهایی که در اکثر خانم های باردار پیش می آید و چه آن دسته ای که به ندرت و فقط برای برخی از مادران اتفاق می افتد، ضروری است آشنایی کافی داشته باشید تا بدون نگرانی از بیماری مزمن، به انتظار تولد نوزاد خود بنشینید.
تغییرات هورمونی در دوران بارداری
تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی که با بارداری اتفاق می افتند، اجتناب ناپذیر است. در زنان باردار به طور ناگهانی و شدید، هورمون های استروژن و پروژسترون افزایش می یابد. همچنین تغییرات در مقدار و عملکرد تعدادی از هورمون های دیگر هم در این افراد تجربه می شود. این تغییرات تنها بر خلق و خوی زنان تأثیر نمی گذارد بلکه همچنین:
- باعث ایجاد درخشش پوست بارداری می شود
- به طور قابل توجهی در رشد جنین یاری می نماید
- تأثیر فیزیکی ورزش و فعالیت فیزیکی بر روی بدن را تغییر می دهد
تغییر استروژن و پروژسترون
استروژن و پروژسترون مهم ترین هورمون های بارداری هستند. یک زن در طول دوره بارداری بیشتر از کل زمانی که باردار نیست، استروژن فراوری می نماید. افزایش استروژن در این دوره باعث این اتفاقات در رحم و جفت می شود:
- رگ زایی(تشکیل رگ های خونی) را بهبود می بخشد
- مواد غذایی را منتقل می نماید
- از کودک در حال رشد محافظت می نماید
علاوه بر این، استروژن نقش مهمی در یاری به رشد جنین و کامل شدن آن دارد. سطح استروژن در طول بارداری به طور پیوسته افزایش می یابد و در سه ماهه سوم به اوج خود می رسد. افزایش سریع سطح استروژن در سه ماهه اول ممکن است باعث تهوع و استفراغ شود. در سه ماهه دوم، این افزایش حجم هورمونی نقش مهمی در رشد مجرای شیر دارد که باعث افزایش حجم سینه ها نیز می شود.
سطح پروژسترون نیز در دوران بارداری فوق العاده بالا است. تغییرات میزان هورمون پروژسترون، حین تغییرات بدن در بارداری باعث سستی یا شل شدن رباط ها و مفاصل در سراسر بدن می شود. علاوه بر این، سطح بالای پروژسترون باعث می شود ساختارهای داخلی بدن مانند میزنای افزایش سایز پیدا نمایند، میزنای مجرایی است که کلیه ها را به مثانه متصل می نماید. پروژسترون همچنین برای تبدیل رحم از اندازه گلابی کوچک در حالت غیر بارداری، به اندازه ای که می تواند یک نوزاد کامل را در خود نگه دارد، نقش مهمی دارد.
هورمون های بارداری و آسیب های ورزشی
در حالی که این هورمون ها برای بارداری موفق بسیار حیاتی هستند، همچنین می توانند ورزش کردن را دشوارتر نمایند. از آنجا که رباط ها شل شده اند، زنان باردار ممکن است در معرض خطر بیشتر گرفتگی و رگ به رگ شدن مچ پا یا زانو قرار گیرند. با این حال، هیچ مطالعه ای نشان نداده است که میزان آسیب در دوران بارداری افزایش می یابد.
وضعیت یک زن باردار به طور کلی تغییر می نماید. سینه های او بزرگ تر می شود، شکم او از حالت تخت یا مقعر تا بسیار محدب تغییر می نماید و باعث افزایش انحنای پشت او می شود. تأثیرات این تغییرات بدن در بارداری به صورت همزمان باعث می شود سنگینی او رو به جلو باشد و در ادامه هم ممکن است در ایجاد تعادلش تغییر ایجاد شود.
10 روش پیدا کردن انگیزه برای ورزش صبحگاهی
افزایش وزن، افزایش مایعات و فعالیت فیزیکی
افزایش وزن در زنان باردار باعث می شود حجم کار بر روی بدن او را نسبت به زمانی که فعالیت فیزیکی انجام می شود، بیشتر کند. این وزن اضافی و سنگینی، گردش خون و مایعات بدن را به ویژه در اندام های پایینی کاهش می دهد. در نتیجه حجم مایعات در بدن زنان باردار افزایش پیدا می نماید و باعث تورم صورت و اندام های پایینی می شود. این وزن مایعات باعث ایجاد محدودیت در فعالیت فیزیکی می شود.
بسیاری از زنان در سه ماهه دوم بارداری به آرامی تورم را مشاهده می نمایند. این پروسه اغلب تا سه ماهه سوم ادامه می یابد. افزایش حجم مایعات محبوس شده، باعث افزایش قابل ملاحظه وزن زنان در حین بارداری می شود. برای کاهش تورم می توانید این نکات را در نظر بگیرید:
- استراحت
- اجتناب از ایستادن طولانی مدت
- اجتناب از مصرف کافئین و سدیم
- افزایش پتاسیم در رژیم غذایی
افزایش وزن معمولاً دلیل اصلی این است که بدن نمی تواند میزان فعالیت را در طول دوره بارداری تحمل کند. این نکته حتی در مورد ورزشکاران هم صادق است. کشیدگی دایره وار رباط ها، افزایش اندازه رحم و بی ثباتی حاصل از سستی رباط ها ممکن است موجب افزایش ناراحتی در حین فعالیت های فیزیکی شود.
نکته: برای سرگرمی هم که شده عکس خود را به صورت نیم رخ کل بدن در اوایل بارداری بگیرید. عکس بعدی را هم در نزدیکی تاریخ زایمان مجدد در حالت نیمرخ بگیرید. اینها را با هم مقایسه کنید؛ تغییرات قابل توجه هستند، درست نیست؟
هر آنچه باید در مورد رژیم غذایی سالم در دوران بارداری بدانید
تغییرات حسی
بارداری می تواند به طرز چشمگیری دید زن به دنیای اطراف، طعم و حس بویایی او را تغییر دهد..
تغییر دید
بعضی از زنان تغییرات بینایی را در دوران بارداری تجربه می نمایند که معمولاً هم به صورت نزدیک بینی است. محققان مکانیسم دقیق بیولوژیکی تغییرات بینایی را نمی دانند. اکثر این زنان پس از زایمان به دید قبل از بارداری خود باز می گردند. از شایع ترین تغییرات بدن در دوران بارداری شامل تاری دید و ناراحتی در حین استفاده از لنزهای تماسی است. زنان باردار اغلب به افزایش فشار داخل چشم دچار می شوند. زنان مبتلا به پره اکلامپسی یا دیابت بارداری ممکن است در معرض خطر بالایی از مسائل نادر چشمی مانند جداشدگی شبکیه یا از دست دادن بینایی قرار بگیرند.
دیابت در دوران بارداری برای چه کسانی اتفاق می افتد؟
تغییرات طعم و بو
اکثر زنان در طول بارداری دچار تغییر در حس چشایی خود می شوند. آنها معمولاً نسبت به زنان غیر باردار غذاهای شورتر و غذاهای شیرین تر را ترجیح می دهند. همچنین آستانه بالاتری را برای طعم های ترش ، نمکی و شیرین تجربه می نمایند. نارسایی چشایی که باعث کاهش قدرت چشایی می شود، اغلب در طول سه ماهه اول بارداری تجربه می شود.
ترجیح یک طعم خاص در زنان باردار ممکن است در سه ماهه های مختلف بارداری متفاوت باشد. اگر چه بسیاری از زنان احساس چشایی ضعیفی را برای مدت کوتاهی پس از زایمان تجربه می نمایند، ولی معمولاً بعد از این دوره قدرت چشایی کامل خود را به دست می آورند. بعضی از زنان همچنین طعم فلز مانندی را در طول بارداری در دهان خود حس می نمایند. این طعم می تواند تهوع را تشدید کند و ممکن است نشانی از عدم تعادل مواد مغذی باشد.
تغییرات در حس بویایی زنان باردار همیش مشاهده شده است. بسیاری از آنها بویایی قوی تر و حساسیت بالا نسبت به انواع بوها را توصیف می نمایند. داده های ثابت و قابل اطمینان کمی وجود دارد که نشان می دهد زنان باردار بوهای تعیین و خاص و شدت آنها را بیشتر از دیگر زنان شناسایی می نمایند. با این وجود، اکثریت زنان باردار میزان بیشتری از حساسیت خود نسبت به بو را تجربه می نمایند.
تغییرات سینه و دهانه رحم
تغییرات هورمونی که در سه ماهه اول بارداری شروع می شود، منجر به تغییرات فیزیولوژیکی زیادی در سراسر بدن خواهد شد. این تغییرات به بدن مادر برای تحمل بارداری، زایمان و شیردهی یاری می نماید.
تغییرات پستان
سینه های زنان باردار اغلب طی دوره بارداری تغییراتی چشمگیر می نمایند، زیرا بدن آنها باید برای شیر دادن به نوزاد تازه متولد شده، آماده شود. هورمون های بارداری که روی رنگ دانه های پوست تأثیر می گذارند، اغلب باعث تیرگی هاله اطراف نوک سینه می شوند. با بزرگ شدن سینه ها، زنان باردار ممکن است حساسیت به درد یا هر حساسیت دیگری را تجربه نمایند و متوجه شوند که رگ ها تیره تر شده اند و نوک پستان بیشتر از قبل بارداری برآمده شده است. بعضی از زنان ممکن است علائم کششی روی سینه های خود احساس نمایند، به ویژه اگر رشد سینه ها سریع تر رخ داده باشد. بسیاری از زنان نیز متوجه می شوند که اندازه نوک پستان و هاله آن افزایش یافته است.
اغلب برآمدگی های کوچکی بر روی هاله اطراف سینه ظاهر می شوند. اکثر زنان در طول سه ماهه دوم فراوری و ترشح مقدار کمی ماده غلیظ و زرد رنگ را شروع می نمایند. این ماده همچنین به عنوان آغوز شناخته شده است. علاوه بر فراوری آغوز برای اولین تغذیه نوزاد، مجاری شیر در سینه برای آماده سازی فراوری و ذخیره شیر بزرگ تر می شود. بعضی از زنان ممکن است متوجه توده های کوچکی در بافت سینه خود شوند که می تواند به دلیل بسته شدن مجاری شیری ایجاد شود. اگر بعد از چند روز ماساژ سینه و گرم کردن آن با آب یا دستمال مرطوب از بین نرفت، به پزشک مراجعه کنید تا دلیل را آنالیز کند.
تغییرات دهانه رحم
گردن یا دهانه رحم، در طول بارداری و زایمان دچار تغییر فیزیکی می شود. در بسیاری از زنان، بافت این دهانه ضخیم و سخت می شود. تا چند هفته قبل از زایمان، دهانه رحم ممکن است کمی نازک تر شود و در اثر فشار وارد شده توسط نوزاد رو به رشد منبسط شود. در ابتدای بارداری دهانه رحم، ماده مخاط غلیظی ترشح می نماید. این ماده مخاطی اغلب در اواخر بارداری یا هنگام زایمان خارج می شود که به آن نمایش خونین هم می گویند. این ماده مخاطی با مقدار کمی خون همراه است تا رحم را برای زایمان آماده کند. قبل از زایمان، دهانه رحم به طور قابل توجهی منبسط، نازک و نرم می شود تا اجازه دهد نوزاد از مسیر تولد عبور کند.
تغییرات مو، پوست و ناخن
بسیاری از زنان در طول بارداری تغییرات ظاهری در پوست خود مشاهده می نمایند. اگر چه اکثر این تغییرات موقتی هستند، بعضی هم مانند ترک پوست می توانند به طور دائمی باقی بماند. علاوه بر این، زنانی که برخی از این تغییرات پوستی را در دوران بارداری مشاهده می نمایند، بیشتر محتمل است در بارداری های بعدی یا حتی در صورت مصرف قرص های ضد بارداری هورمونی نیز این علائم را تجربه نمایند.
چه ارتباطی میان استرس و اگزمای پوستی وجود دارد؟
تغییرات مو و ناخن
بسیاری از زنان تغییر در رشد مو و ناخن را در دوران بارداری تجربه می نمایند. گاهی اوقات تغییرات هورمونی باعث ریزش مو می شود. این مسئله به خصوص در مادران دارای سابقه خانوادگی آلوپسی زنان دیده می شود. اما در بسیاری از زنان هم در دوران بارداری، رشد و ضخیم شدن مو اتفاق می افتد و حتی ممکن است رشد مو در قسمت های ناخواسته بدن مانند صورت، دست، پا یا کمر نیز مشاهده شود. بیشتر تغییرات در رشد مو پس از تولد نوزاد به حالت طبیعی باز می شود. با این حال معمول است که ریزش مو تا یک سال بعد از زایمان هم ادامه داشته باشد به دلیل اینکه فولیکول های مو و سطح هورمون، باید خود را بدون تأثیر هورمون های بارداری تنظیم نمایند.
بسیاری از زنان همچنین در طول حاملگی رشد سریع تری در ناخن های خود مشاهده می نمایند. خوردن مواد غذایی مناسب و مغذی و مصرف ویتامین های توصیه شده در این دوران باعث افزایش هورمون رشد بارداری می شود. اگرچه بعضی افراد این تغییرات را مطلوب می دانند، ولی برای برخی دیگر این روند باعث نازک شدن، شکستگی، شیار شیار شدن یا شاخی شدن ناخن ها می شود. تغییرات تغذیه ای سالم برای افزایش استحکام ناخن می تواند به جلوگیری از شکستگی آن بدون احتیاج به استفاده از محصولات شیمیایی یاری کند.
ماسک حاملگی و افزایش رنگ دانه پوستی
اکثر زنان حامله در طول حاملگی به نوعی افزایش رنگ دانه های پوستی را تجربه می نمایند. این مسئله شامل تیرگی پوست در قسمت های مختلف بدن مانند هاله سینه، ناحیه تناسلی، زخم ها و خط زیر ناف در وسط شکم می شود. هایپرپیگمنتیشن می تواند در زنان هر گونه تناژ پوست اتفاق بیافتد، اگر چه در زنان با پوست های تیره تر رایج تر است. علاوه بر این، تا 70 درصد زنان باردار، پوست صورتشان تیره می شود. این وضعیت به عنوان ملاسما یا ماسک حاملگی شناخته می شود. این مسئله می تواند با نور آفتاب و اشعه بدتر هم بشود، بنابراین باید کرم ضد آفتاب در طول بارداری به صورت روزانه استفاده شود. در اغلب موارد، ملاسما پس از حاملگی رفع می شود.
ترک پوستی
ترک پوستی یکی از شناخته شده ترین تغییرات پوست در دوران بارداری است. این علائم در اثر ترکیب کشش فیزیکی پوست و اثرات تغییرات هورمونی بر کشش پوست ایجاد می شود. در 90 درصد زنان در سه ماهه سوم بارداری، ترک های پوستی اغلب روی سینه و شکم بیشتر می شود. گرچه ترک های به رنگ صورتی و بنفش ممکن است هرگز به طور کامل ناپدید نشود، ولی اغلب به رنگ پوست اطراف خود در می آیند و بعد از زایمان جمع می شوند. ترک های پوستی ممکن است خارش ایجاد کند، بنابراین برای نرم شدن و کم شدن خارش و احتمال آسیب به پوست از کرم پوست بهره ببرید.
کدام روغن طبیعی برای درمان ترک پوست مفید است؟
لک صورت و کک و مک
افزایش رنگ دانه پوست ناشی از تغییرات هورمونی دوران بارداری باعث تغییر رنگ خال و لکه های روی پوست می شود. برخی تیره شدن خال ها، لکه ها و کک های روی پوست می تواند بی ضرر باشد. اما همیشه توصیه می شود اگر در اندازه، رنگ یا شکل آنها تغییر ایجاد شد، به یک متخصص پوست مراجعه کنید. هورمون های بارداری همچنین ممکن است سبب ظهور لکه های تیره روی پوست شوند که اغلب هم غیر قابل پیش بینی هستند. اگرچه بیشتر تغییرات رنگ پوست پس از بارداری از بین می رود یا ناپدید می شوند، ولی برخی تغییر رنگ در خال و لکه ها ممکن است دائمی باشند. اگر تغییری روی رنگدانه های پوستی و لکه ها مشاهده کردید، توصیه می شود برای آنالیز سرطان پوست یا شرایط ویژه پوست در بارداری به پزشک مراجعه کنید.
زخم و جوش های مخصوص بارداری
درصد کمی از زنان در دوران بارداری ممکن است در معرض شرایط خاص پوستی مانند PUPPP پاپول ها و پلاک های کهیری خارش دار بارداری قرار گیرند. در بیشتر شرایط این وضعیت شامل جوش و زخم های قرمز در امتداد شکم، پا، بازو یا کمر می شود. اگرچه اغلب این التهابات بی ضرر هستند و به سرعت پس از زایمان از بین می روند، ولی بعضی از آنها می تواند باعث زایمان زودرس شود یا مسائلی برای نوزاد همراه داشته باشد. این مسائل پوستی شامل کلستازیس بارداری داخل کبدی و حساسیت به جفت می شود.
تغییرات سیستم گردش خون
موارد زیر در دوران بارداری رایج هستند:
- نفس نفس زدن در حین بالا رفتن از پله ها
- احساس سرگیجه پس از سریع ایستادن
- تغییر در فشار خون
به دلیل گسترش سریع عروق خونی و افزایش فشار بر قلب و ریه ها، زنان باردار خون بیشتری فراوری می نمایند و باید در حین فعالیت های فیزیکی احتیاط بیشتری نسبت به زنان غیر باردار داشته باشند.
ضربان قلب و حجم خون در دوران بارداری
در طول سه ماهه دوم بارداری، قلب مادر در حالت استراحت 30 تا 50 درصد بیشتر کار می نماید. بیشتر این افزایش ضربان به این دلیل است که قلب پر کارتر می شود و در هر بار ضربان، خون بیشتری را پمپاژ می نماید. ضربان قلب ممکن است در طول بارداری 15 تا 20 درصد افزایش یابد. در سه ماهه سوم ضربان 90 تا 100 بار در دقیقه غیر معمول نیست. حجم خون در طول بارداری تا ماه آخر افزایش می یابد. حجم پلاسما 40-50 درصد و حجم گلبول های قرمز خون 20 تا 30 درصد افزایش می یابد و احتیاج به مصرف آهن و فولیک اسید را هم افزایش می دهند.
فشار خون و فعالیت فیزیکی
دو نوع تغییر گردش خون وجود دارد که ممکن است بر فعالیت های فیزیکی دوران بارداری تأثیر بگذارد. هورمون های بارداری ممکن است به طور ناگهانی در ریتم عروق خونی تأثیر داشته باشند. از دست دادن ناگهانی ریتم جریان خون می تواند باعث احساس سرگیجه و شاید حتی از دست دادن هوشیاری شود. این مسئله به این دلیل اتفاق می افتد که فشار خون کم، خون کمتری را به مغز و سیستم عصبی مرکزی می فرستد.
علاوه بر این، فعالیت شدید بدنی و ورزش ممکن است منجر به کاهش جریان خون به رحم در هنگام انتقال خون به عضلات شود. با این حال، تأثیر این نکته برای طولانی مدت بر روی نوزاد نشان داده نشده است. علاوه بر این شواهدی وجود دارد که نشان می دهد در افرادی که ورزش می نمایند، خون رسانی بهتر به جفت در زمان استراحت اتفاق می افتد. این نکته می تواند برای جفت، رشد جنین و افزایش وزن مفید باشد.
سرگیجه و از حال رفتن
شکل دیگری از سرگیجه می تواند در اثر دراز کشیدن به پشت اتفاق بیفتد. این سرگیجه بعد از 24 هفته از بارداری بیشتر پیش می آید. البته این وضعیت می تواند در ابتدا در بارداری های چند قلویی یا در شرایط افزایش مایع آمنیوتیک زودتر رخ دهد. دراز کشیدن به پشت، رگ خونی بزرگ که از قسمت های پایینی بدن به قلب منتهی می شود(بزرگ سیاهرگ زیرین) را فشرده می نماید. این اتفاق جریان خون به قلب و از قلب را کاهش می دهد و موجب کاهش ناگهانی و شدید فشار خون می شود. این مسئله می تواند باعث گیجی یا از دست دادن هوشیاری شود.
پس از سه ماهه اول، توصیه نمی شود تمریناتی انجام دهید که شامل دراز کشیدن به پشت شود چرا که باعث فشردگی رگ های خونی می شود. دراز کشیدن به سمت چپ می تواند سرگیجه را از بین ببرد و برای خوابیدن هم یک وضعیت سالم و بی خطر است. زنان مبتلا به هر یک از این شرایط، خصوصاً در حین ورزش، باید حتماً با پزشک خود مشورت نمایند.
تغییرات تنفسی و متابولیکی
در بارداری، میزان اکسیژنی که در خون حمل می شود، افزایش می یابد. این مسئله به دلیل افزایش تقاضا برای خون و بزرگ شدن عروق خونی است. این بزرگ شدن باعث افزایش در میزان متابولیسم دوران بارداری می شود و احتیاج به جذب انرژی و احتیاط بیشتر در انجام فعالیت های جسمی را بیشتر می نماید.
تنفس و سطح اکسیژن خون
در طول بارداری، میزان هوایی که به ریه ها وارد و از آن خارج می شود، به دو دلیل به میزان 30 تا 50 درصد افزایش می یابد. هر دم حجم بیشتری هوا را وارد می نماید و سرعت تنفس هم کمی افزایش می یابد. با افزایش رحم، فضا برای حرکت دیافراگم، محدود می شود. بنابراین، برخی از زنان احساس مشکل در نفس عمیق کشیدن می نمایند. حتی بدون انجام فعالیت جسمی، این تغییرات ممکن است باعث تنگی نفس یا احساس کمبود هوا شود. انجام فعالیت های جسمی ممکن است این علائم را تشدید کند.
به طور کلی، زنان باردار دارای سطح اکسیژن خون بیشتری هستند. مطالعات نشان داده اند که زنان باردار در زمان استراحت اکسیژن بیشتری مصرف می نمایند. این مسئله به نظر نمی رسد بر مقدار اکسیژن موجود برای ورزش یا سایر کارهای فیزیکی در دوران بارداری تأثیر داشته باشد.
سرعت سوخت و ساز
میزان متابولیسم پایه یا در حال استراحت، مقدار انرژی که بدن هنگام استراحت مصرف می نماید، در طول بارداری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. این میزان توسط مقدار اکسیژن مورد استفاده در طول دوره های استراحت اندازه گیری می شود. این نکته یاری می نماید مقدار انرژی مصرفی برای حفظ وزن تخمین زده شود. تغییر در سرعت سوخت و ساز بدن بیانگر احتیاج به افزایش مصرف کالری در دوران بارداری است. بدن یک زن باردار به آرامی احتیاجهای انرژی خود برای یاری به تغییرات، تغذیه و رشد مادر و نوزاد را افزایش می دهد.
میزان متابولیسم به میزان قابل توجهی در طول بزرگ ترین مرحله رشد، یعنی در هفته پانزدهم بارداری افزایش می یابد. این افزایش میزان متابولیسم ممکن است زنان باردار را در معرض خطر بیشتر ابتلا به هیپوگلیسمی یا قند خون پایین قرار دهد. اگر چه میزان متابولیسم می تواند در طول حاملگی کمی کاهش یابد، اما در طول چند هفته پس از زایمان به اندازه دوران بارداری ثابت می ماند. این مدت زمان برای فراوری شیر در زنان شیرده خواهد بود.
تغییر دمای بدن
افزایش دمای پایه بدن یکی از اولین نکات بارداری است. در دوران بارداری دمای بدن کمی بیشتر حفظ خواهد شد. زنان در دوران بارداری احتیاج بیشتری به آب نیز دارند. در صورتی که در حین انجام فعالیت های بدنی احتیاط ننمایند و آب ننوشند، در معرض خطر بالاتری به ابتلای هیپرترمی و کم آبی بدن قرار می گیرند.
گرمازدگی؛ احساس گرمای زیاد در دوران بارداری
تنش گرمایی در طول فعالیت های بدنی به دو دلیل باعث نگرانی می شود. اولاً افزایش دمای بدن مادر، مانند گرمازدگی می تواند برای رشد کودک مضر باشد. دوما از دست دادن آب در بدن مادر، در حالت کم آبی، می تواند میزان خون موجود در جنین را کاهش دهد. این مسئله می تواند منجر به افزایش خطر زایمان زودرس شود. در زنان غیر باردار، ورزش های هوازی معمول باعث افزایش قابل توجهی در درجه حرارت بدن آنها می شود. زنان باردار، چه ورزش نمایند چه ننمایند، به طور کلی میزان متابولیسم پایه و دمای بدن بیشتری را تجربه می نمایند. زنان باردار درجه حرارت بدن خود را تنظیم می نمایند. افزایش جریان خون به پوست و گسترش سطح پوست، دمای افزایش یافته بدن را دفع می نماید.
دیده شده است که زنان باردار به اندازه زنان غیر باردار در طول ورزش دچار افزایش دما بدن نشده باشند. با این حال، زنان باردار باید از ورزش کردن در لباس های غیر قابل تنفس و شرایط هوایی بسیار گرم یا مرطوب اجتناب نمایند، زیرا تأثیر گرمازدگی می تواند خطرناک باشد. این نکات ممکن است به کاهش خطر ابتلا به گرمازدگی بارداران، حین ورزش یاری کند:
- استفاده از پنکه و خنک نماینده در فعالیت های فضای داخلی
- ورزش در استخر
- پوشیدن لباس های با رنگ روشن و گشاد
کم آبی
اکثر زنانی که برای مدت20 تا 30 دقیقه و یا در هوای گرم و مرطوب ورزش می نمایند، عرق می نمایند. در زنان باردار، از دست دادن مایعات بدن به وسیله عرق می تواند جریان خون را به رحم، ماهیچه ها و برخی اندام ها کاهش دهد. جنین در حال رشد باید به طور مرتب اکسیژن و مواد مغذی را به وسیله خون دریافت کند، بنابراین آسیب به او ممکن است ناشی از کمبود مایعات بدن باشد. در اکثر شرایط، مصرف اکسیژن رحمی در طول ورزش و فعالیت بدنی ثابت است و جنین در وضعیت ایمنی قرار گرفته است. با این حال، ورزش برای زنان مبتلا به فشارخون ناشی از بارداری می تواند خطرناک باشد. به این دلیل که در این شرایط حجم خون رحم به علت کم شدن رگ های خونی و کاهش جریان خون به آن، محدود می شود. اگر برای انجام حرکات ورزشی و فعالیت های بدنی اطلاعات کافی را به دست آورده اید، نکات کلیدی را رعایت کنید. از گرمای بیش از حد و رطوبت دوری کنید و آب بنوشید حتی اگر تشنه نیستید.
دلایل، علایم و راه های درمان کم آبی بدن
منبع: Healthline
منبع: دیجیکالا مگtafreh.ir: طفره: قدرت گرفته از سیستم مدیریت محتوای طفره
fixfun.ir: مجله تفریحی: وبلاگ شاد و سرگرم کننده