درمان ام اس با مولکول های مصنوعی! - مجله سرگرمی

به گزارش خبرنگاران و به نقل از گیزمگ، در بیماری ام اس (MS) سیستم ایمنی بدن به بخشی از سلول های عصبی موسوم به میلین(myelin) که لایه عایق روی اعصاب نخاعی، مغز و بینایی هستند، حمله می نماید و آسیب می زند. این اتفاق باعث می گردد که اعصاب کوتاه شوند و به درستی کار نکنند.

دانشمندان اکنون در یک مطالعه که می تواند روش مقابله با ام اس را متحول کند، نشان داده اند که یک مولکول مصنوعی می تواند میلین را بازیابی کند.

پروفسور تام اسکانلان از دانشگاه علوم پزشکی اورگان این مولکول سوبتیروم مصنوعی موسوم به سوبتیروم(Sobetirome) را بیش از 20 سال پیش به عنوان یک وسیله ممکن برای کاهش کلسترول ایجاد کرد. در سال 2013 بود که همکارش دکتر دنیس بوردت پیشنهاد داد که ممکن است این مولکول مصنوعی در درمان ام اس نیز مفید باشد.

در آزمایش های اولیه بر روی موش هایی که از لحاظ ژنتیکی دستکاری شده بودند تا علائمی شبیه به ام اس داشته باشند، سوبتیروم (هورمون مصنوعی تیروئید) واقعاً به بهبود میلین آسیب دیده یاری کرد و مهمتر اینکه این کار را بدون عوارض جانبی قابل توجه انجام داد.

در حالی که در مقابل، تحقیقات نشان می دهد که درمان با هورمون طبیعی تیروئید به قلب، استخوان ها و عضلات اسکلتی آسیب می رساند.

با این حال، در زمان اولین آزمایش های سوبتیروم، اثربخشی مولکول به عنوان درمان ام اس به دلیل عدم توانایی آن برای عبور از سد خونی مغزی محدود شده بود. دانشمندان نیز برای حل این مشکل یک برچسب شیمیایی را به مولکول اضافه کردند و یک ترکیب به نام Sob-AM2 ایجاد کردند.

این برچسب شیمیایی بار الکتریکی منفی مولکول را که معمولاً مانع از عبور از سد خونی مغزی می گردد، حذف می نماید. پس از آنکه این ترکیب از این مانع عبور کرد، یک آنزیم مغزی، برچسب شیمیایی را از مولکول جدا می نماید و باعث می گردد Sob-AM2 به حالت سوبتیروم بازیابی میلین بازگردد.

این استراتژی منجر به افزایش نفوذ 10 برابری سوبتیروم به سیستم عصبی مرکزی می گردد.

در آزمایش های بعدی روی موش ها بهبود حرکتی قابل توجهی دیده شد که حاکی از بازیابی کامل میلین بود.

پروفسور اسکانلان و دکتر بوردت اعتقاد دارند که این درمان روی انسان ها نیز تأثیر مشابهی خواهد داشت. دانشگاه اورگان با شرکت پزشکی Llama در حال کار بر روی آغاز آزمایشات انسانی هستند.

اسکانلان می گوید: امروزه داروهایی که آکسون های کوتاه شده بر اثر آسیب به میلین را ترمیم کند، وجود ندارد؛ در حالی که داروی ما می تواند.

گفتنی است که تیم هایی در دانشگاه ملبورن، دانشگاه یوتا و دانشگاه کالیفرنیا-ریورساید همگی در حال توسعه داروهایی هستند که همین کار را انجام می دهند.

ام اس

ام اس یا تصلب بافت چندگانه (Encephalomyelitis disseminata یا Multiple sclerosis) که با نام اختصاریِ ام اس یا MS شناخته می گردد، یک بیماری التهابی است که در آن غلاف های میلین سلول های عصبی در مغز و نخاع آسیب می بینند. این آسیب دیدگی می تواند در توانایی بخش هایی از سیستم عصبی که مسئول ارتباط هستند، اختلال ایجاد کند و باعث به وجود آمدن علائم و نشانه های بسیار جسمی گردد.

ام اس به چند شکل ظاهر می گردد و علائم جدید آن یا به صورت عود مرحله ای (به شکل برگشتی) یا در طول زمان (به شکل متناوب) اتفاق می افتد. ممکن است در بین عود، نشانه بیماری به کلی از بین برود، با این وجود مسائل عصبی دائمی به ویژه با پیشرفت بیماری در مراحل بعدی به طور مداوم اتفاق می افتد.

اگرچه علت بیماری تعیین نیست، اما مکانیزم اصلی آن آسیب زدن توسط سیستم ایمنی بدن یا اختلال در سلول های فراوریکننده غلاف میلین است.

دلایل ارائه شده در خصوص این مکانیزم ها شامل عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی مانند عفونت است. معمولاً ام اس بر اساس نشانه ها و علائم و نتایج آزمایش های پزشکی تشخیص داده می گردد.

پیشترها درمان تعیینی برای ام اس وجود نداشت، تا اینکه محققان کانادایی پیروز به درمان آن شدند. درمان های موجود به منظور بهبود عملکرد بدن پس از هر حمله و جلوگیری از حملات جدید صورت می گیرد. اگرچه داروهایی که برای درمان ام اس تجویز می گردد اندکی مؤثرند، اما دارای اثرات جانبی هستند و تحمل آن سخت است.

با وجود اینکه شواهدی در خصوص اثربخشی درمان های جایگزین ام اس وجود ندارد، بسیاری از مردم به دنبال آن درمان ها هستند. پیش بینی نتیجه دراز مدت درمان بسیار سخت است، اما نتیجه قابل قبول بیشتر در زنان، افرادی که در سنین پایین تر به این بیماری مبتلا شده اند، افرادی که در آن ها دوره های عود مشاهده می گردد و افرادی که آن ها در مراحل اولیه حمله های کمی را تجربه نموده اند، مشاهده می گردد.

امید به زندگی افراد دارای ام اس 5 تا 10 سال کمتر از دیگران است. این بیماری به طور معمول در سنین 20 تا 50 سالگی و در زنان دو برابر مردان اتفاق می افتد.

نام اسکلروز چندگانه به زخم ها (سختینه یا به عبارت دیگری پلاک یا زخم) که در ماده سفید مغز یا ستون فقرات قرار گرفته است، گفته می گردد.

ام اس در سال 1868 توسط ژان-مارتن شارکو توصیف شد. محققان در حال توسعه درمان ها و روش های تشخیص جدید هستند که درمان با مولکول مصنوعی جدیدترین آنها است.

میلین

میلین یک ساختار چربی-غنی است که در اطراف آکسون بعضی از سلول های عصبی تشکیل شده از یک لایه عایق الکتریکی پیچیده شده است. وجود میلین برای عملکرد مناسب سیستم عصبی لازم است.

فراوری میلین به صورت تخصصی توسط سلول های گلیال به وسیله گسترش خود در فرآیندهای سلولی است.

سد خونی مغزی

سد خونی مغزی یا در اصطلاح پزشکی BBB محدوده جداکننده بین مایع برون سلولی مغز در سیستم اعصاب مرکزی و جریان خون گردشی در بدن است، به طوری که اگر مواد رنگی به درون خون تزریق گردد، می توان مشاهده کرد که از این ماده درون مغز اثری دیده نمی گردد.

این پرده یا سد از مویرگ های ویژه تشکیل شده که بر خلاف ساختار عادی در مویرگ ها دارای منافذ معمول نبوده و اتصال بین سلولی در آن ها از نوع اتصال محکم است و در نتیجه بسیاری از مولکول ها و ریز مولکول ها و همچنین باکتری ها قادر به گذشتن از آنها (به وسیله انتشار) و رسیدن به مایع مغزی نخاعی در مغز نیستند.

متقابلاً سطح اندوتلیال این مویرگ ها از پروتئین های ویژه پوشیده شده که توسط آنها ورود گلوکز به مغز به عنوان تغذیه امکان پذیر می گردد. همچنین تبادل گازی (اکسیژن- کربن دی اکسید) بین خون گردشی و مغز از این سد بدون مشکل قابل انجام است.

این تحقیق اخیراً در مجله JCI Insight منتشر شده است.

dorezamin: دور زمین | سفر به دور زمین هیچوقت اینقدر آسون نبوده! تور لحظه آخری، تور ارزان، اروپا، تور تایلند، تور مالزی، تور دبی، تور ترکیه