برای کدام بیماری ها باید به نورولوژیست مراجعه کرد ؟ - مجله سرگرمی

به گزارش خبرنگاران به نقل از نمناک، مغز و اعصاب شاخه ای از علم پزشکی است که با اختلالات سیستم عصبی سروکار دارد و شامل مغز، رگ های خونی، ماهیچه ها و اعصاب می گردد.

مناطق اصلی عصب شناسی عبارتند از:

سیستم عصبی خودمختار، مرکزی و محیطی. یک پزشک متخصص در زمینه عصب شناسی، متخصص مغز و اعصاب نامیده می گردد؛ جراح مغز و اعصاب به وسیله جراحی اختلالات عصبی را درمان می نماید.

یک متخصص مغز و اعصاب کیست؟

متخصصان مغز و اعصاب متخصصان پزشکی هستند که در تشخیص و معالجه شرایطی که بر سیستم عصبی تأثیر می گذارد تخصص دارند.

اگر یک پزشک عمومی معتقد باشد فرد علائم بیماری عصبی را نشان می دهد، ممکن است بیمار را به پزشک متخصص اعصاب ارجاع دهد. مسائل عصبی شامل طیف گسترده ای از شرایط، از جمله بیماری آلزایمر، نوروپاتی دیابتی ، سردرد و آسیب عصبی است.

در این مقاله، ما در خصوص آنچه که متخصصان مغز و اعصاب انجام می دهند، یک متخصص مغز و اعصاب را دیدار کند.

یک متخصص مغز و اعصاب یک پزشک پزشکی است که در ارزیابی ، تشخیص و درمان بیماری هایی که بر روی سیستم عصبی تأثیر می گذارد تخصص دارد.

دستگاه عصبی دو بخش دارد:

سیستم عصبی مرکزی (CNS)، که به مغز و نخاع اشاره دارد

سیستم عصبی محیطی (PNS)، که شامل همه اعصاب خارج از CNS است

با توجه به ماهیت پیچیده سیستم عصبی، بسیاری از متخصصان مغز و اعصاب بر درمان برخی از افراد مبتلا به بیماری های عصبی خاص تمرکز می کنند.

بسیاری از متخصصان مغز و اعصاب پس از گذراندن دوره های تحصیل در محل اقامت خود، یک سال یا بیشتر را در یک برنامه رزیدنتی تحصیلی می گذرانند و در آنجا با آموزش دیدن در زیرمجموعه خود تجاربی را به دست می آورند.

نمونه هایی از موارد خاص در حوزه نورولوژی شامل موارد زیر است:

• عصب شناسی بچه ها
• ناتوانی های رشد عصبی
• داروی عصبی و عضلانی

مغز و اعصاب و مراقبت های تسکین دهنده بالینی

• داروی درد
• داروی سردرد
• داروی خواب
• عصب شناسی عروقی
• اختلالات خود مختار
• روانپزشکی
• داروی آسیب مغزی
• مراقبت های عصبی
• صرع

متخصص مغز و اعصاب چه کاری انجام می دهد؟

متخصصان مغز و اعصاب شرایط عصبی یا مسائل سیستم عصبی را مدیریت و درمان می کنند. علائمی که معمولاً به یک متخصص مغز و اعصاب احتیاج دارند عبارتند از آنچه در ادامه این بخش از سلامت نمناک عنوان شده است :

• مسائل هماهنگی حرکتی
• ضعف عضلانی
• تغییر در احساس
• گیجی
• سرگیجه

افرادی که در حواس خود مانند لمس، بینایی یا بویایی مشکل دارند، ممکن است احتیاج به مراجعه به یک متخصص مغز و اعصاب داشته باشند. مسائل حواس گاهی اوقات در اثر اختلالات سیستم عصبی ایجاد می گردد.

متخصصان مغز و اعصاب همچنین بیماران مبتلا به:

• اختلالات تشنج مانند صرع
• سکته مغزی
• مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس
• اختلالات عصبی عضلانی مانند میاستنی گراویس
• عفونت سیستم عصبی، از جمله آنسفالیت، مننژیت یا آبسه های مغزی
• اختلالات عصبی، مانند بیماری لو گریگ و بیماری آلزایمر
• اختلالات نخاع، از جمله اختلالات التهابی و خود ایمنی
• سردردهایی مانند سردردهای خوشه ای و میگرن
• چه زمانی باید یک متخصص مغز و اعصاب را ببینیم

اگر علائمی داشته باشید که نشان دهنده یک شرایط عصبی باشد، ممکن است یک پزشک مراقبت های اولیه شما را به پزشک متخصص اعصاب اراع دهد، علائمی مانند:

• سردردهای مکرر یا شدید
• ضعف عضلانی
• گیجی
• سرگیجه
• از دست دادن هماهنگی
• فلج جزئی یا کامل
• تغییرات حسی که بر حس لمس، بینایی، بو و مزه تأثیر می گذارد

متخصصان مغز و اعصاب در مقابل جراحان مغز و اعصاب

هر دو متخصص مغز و اعصاب و جراحان مغز و اعصاب افرادی که مسائلی دارند که بر سیستم عصبی تأثیر می گذارد، را دیدار می کنند. با این حال، جراحان مغز و اعصاب عمل جراحی را انجام می دهند، در حالی که متخصصان مغز و اعصاب این کار را نمی کنند.

جراحان مغز و اعصاب دانشکده پزشکی را پشت سر می گذارند و آموزش های تخصصی عصب شناسی را طی می کنند. آنها همچنین رزیدنتی در جراحی مغز و اعصاب را تکمیل می کنند، که طی آن آنها در مراحل جراحی روی مغز و نخاع، مشاهده و مشارکت می کنند.

به طور کلی، فرد ابتدا با یک متخصص مغز و اعصاب دیدار می نماید، که علائم آنها را ارزیابی نموده و در خصوص برنامه درمانی تصمیم می گیرد. اگر یک متخصص مغز و اعصاب معتقد باشد که فرد احتیاج به عمل جراحی دارد ، آنها را به جراح مغز و اعصاب ارجاع می دهد.

موارد خاص مغز و اعصاب

از آنجا که سیستم عصبی پیچیده است، یک متخصص مغز و اعصاب ممکن است در یک ناحیه خاص سیستم عصبی تخصص یابد. آنها پس از آموزش رزیدنت ، در آن ناحیه آموزش فلوشیپی را طی می کنند. موارد خاص برای محدود کردن تمرکز پزشک تکامل یافته است.

موارد خاص بسیاری وجود دارد. برخی از نمونه ها عبارتند از:

• داروی سردرد
• داروی عصبی و عضلانی
• مراقبت های عصبی
• عصب شناسی
• عصب شناسی سالمندان
• اختلالات خود مختار
• عروقی (مراقبت از سکته مغزی)
• عصب شناسی کودک
• نورورادیولوژی
• صرع

روش های عصبی معمولی

در اولین دیدار شما با یک متخصص مغز و اعصاب، آنها به احتمال زیاد یک معاینه فیزیکی و یک آزمایش عصبی را انجام می دهند. یک آزمایش عصبی قدرت عضلانی، رفلکس ها و هماهنگی را آزمایش می کنند.

از آنجا که اختلالات مختلف می تواند علائم مشابهی داشته باشد، ممکن است متخصص مغز و اعصاب شما برای تشخیص احتیاج به آزمایش بیشتری داشته باشد.

چه روش هایی را انجام می دهند؟

متخصصان مغز و اعصاب برای تشخیص و درمان شرایط عصبی طیف وسیعی از آزمایشات و روش های مختلف را انجام می دهند.

برخی از این روشها عبارتند از:

مایع نخاع

یک متخصص مغز و اعصاب می تواند از یک مغز نخاع برای جمع آوری نمونه ای از مایعات ستون فقرات استفاده کند. آنها ممکن است از این روش برای یاری به تشخیص شرایط زیر استفاده کنند:

• مننژیت
• آنسفالیت
• میلیت
• لوسمی
• بیماری های خود ایمنی ، مانند بیماری مالتیپل اسکلروز (MS)
• زوال عقل
• خونریزی در مغز

متخصصان مغز و اعصاب همچنین می توانند از یک مایع نخاع برای درمان شرایطی که روی نخاع تأثیر می گذارد استفاده کنند. آنها می توانند با استفاده از یک سوزن سوراخ کننده کمری، بی حسی، آنتی بیوتیک یا داروی سرطان را تزریق کنند.

متخصصان مغز و اعصاب ممکن است روش های مختلفی را برای یاری به تشخیص یا درمان یک بیماری توصیه کنند. این رویه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تست تانسیلون

این روش می تواند به متخصص مغز و اعصاب شما در تشخیص میاستنی گراویس یاری کند. در این آزمایش، پزشک، دارویی به نام تانسیلون را به شما تزریق می نماید. سپس آنها مشاهده می کنند که چگونه این ماده روی عضلات شما تأثیر می گذارد.

الکترومیوگرافی (EMG)

الکترومیوگرافی فعالیت الکتریکی بین مغز یا نخاع شما تا یک عصب محیطی را اندازه گیری می نماید. این عصب در بازوها و پاها یافت می گردد و وظیفه کنترل عضلات در مواقع حرکت و استراحت را بر عهده دارد.

الکترومیوگرافی ها می توانند به متخصص مغز و اعصاب شما در تشخیص بیماری نخاع و همچنین عملکرد عضلانی یا عصبی عمومی یاری کنند.

در طی این آزمایش ، متخصص متخصص مغز و اعصاب ، الکترودهای کوچکی را به عضلات شما وارد می نماید تا به فعالیت در دوره های حرکتی و استراحت یاری کند. چنین فعالیت عصبی توسط دستگاهی متصل به الکترودها با یک سری سیم ثبت می گردد که ممکن است تا حدودی ناراحت کننده باشد.

در بیشتر اوقات، یک متخصص مغز و اعصاب یک مطالعه جهت انتقال عصب (NCV) همراه با یک EMG را سفارش می دهد. در حالی که یک EMG فعالیت عضلات را اندازه گیری می نماید، یک NCV توانایی اعصاب شما را در ارسال سیگنال های لازم برای کنترل این عضلات ارزیابی می نماید. اگر متخصص مغز و اعصاب شما هر دو آزمایش را توصیه می نماید، احتمالاً ابتدا باید EMG را انجام می دهید.

در طی آزمایش NCV ، الکترودها روی همان عضلاتی که قبلاً الکترودهای EMG داشتند، قرار می گیرند. دو مجموعه الکترود در اینجا استفاده می گردد - یکی پالس های کوچکی را برای تحریک اعصاب شما می فرستد، در حالی که مجموعه دیگر نتایج را اندازه گیری می نماید

در کل، میانگین آزمایش ترکیبی EMG / NCV ممکن است حدود یک ساعت یا بیشتر طول بکشد. شما باید چند ساعت قبل از آزمایش خود از هرگونه محرک مانند کافئین و نیکوتین خودداری کنید و گرنه این مواد ممکن است نتایج شما را تغییر دهند.

متخصص مغز و اعصاب شما همچنین ممکن است از شما بخواهد که هیچ داروی رقیق کننده خون یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) را 24 ساعت جلوتر از EMG مصرف نکنید.

الکتروانسفالوگرام (EEG)

با استفاده از الکترودهایی که به پوست سر شما وارد می گردد، EEG فعالیت الکتریکی در مغز را اندازه گیری می نماید. این مورد برای یاری به تشخیص شرایط مغز از جمله التهاب، تومورها و صدمات و همچنین تشنج و اختلالات روانی است.

بر خلاف EMG، یک آزمایش EEG معمولاً هیچ گونه ناراحتی ایجاد نمی نماید. قبل از آزمایش، یک تکنسین الکترودهایی را در اطراف پوست سر قرار می دهد که مانند فنجان های کوچک هستند. از آنجا که بارهای الکتریکی کوچک در مغز به وسیله الکترودها اندازه گیری می گردد، تکنسین برای اندازه گیری سیگنال های مغزی تغییراتی مانند روشنایی یا سر و صدای مختلف، را در محیط ایجاد می نماید.

مانند یک EMG، باید قبل از انجام آزمایش از مصرف محرک جلوگیری کنید. همچنین باید انتظار داشته باشید که EEG یک ساعت طول بکشد. برخی اوقات تست در حالی که خواب هستید انجام می گردد.

تست های دیگر

متخصصان مغز و اعصاب ممکن است از انواع دیگر آزمایشات نیز استفاده کنند. اگرچه ممکن است آزمون را انجام ندهند، اما ممکن است آن را سفارش دهند، آن را آنالیز کنند و نتایج را تفسیر کنند.

برای تشخیص، یک متخصص مغز و اعصاب ممکن است از آزمایشات تصویربرداری مانند:

• توموگرافی کامپیوتری یا اسکن CT
• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا اسکن MRI
• توموگرافی انتشار پوزیترون یا اسکن PET

سایر روش های تشخیصی شامل مطالعات خواب و آنژیوگرافی است. آنژیوگرافی انسداد رگ های خونی که به مغز می رود را معین می نماید

متخصص مغز و اعصاب ممکن است در مدیریت علائم و اختلال عصبی شما به تنهایی یا با پزشک مراقبت های اولیه و سایر متخصصان به شما یاری کند.

bestcanadatours.com: مجری سفرهای کانادا و آمریکا | مجری مستقیم کانادا و آمریکا، کارگزار سفر به کانادا و آمریکا