بخش خصوصی را رها کنید - مجله سرگرمی

از سال 97 سیاستگذاران و بخش خصوصی با تحریم هایی روبه رو شدند که پیش از این اقتصاد کشور آن را تجربه نکرده بود. تحریم؛ اقتصاد ایران را ملتهب کرد و خیلی از صنایع و فراورینمایندگان تا مدت ها به جهت صدمه دیدن از تحریم با افت و حتی توقف فراوری روبرو شدند. با وجود تمام سختی ها بخش خصوصی توانست تا حدودی از موانع عظیم عبور کند و به صادرات و فراوریی که از دست رفته بود، برسد. اما برای اینکه شاهد امید در سال 1400 باشیم و اتفاق های خوبی در اقتصاد کشور رخ دهد یک راه حل وجود دارد و آن حضور پررنگ تر بخش خصوصی در فضای مالی است. تحقق چنین امری قاعدتاً وابسته به رفتار سیاستگذاران است. اگر دولت شرایط و فضا را برای فعالیت بخش خصوصی فراهم کند می توان از فعالان بخش خصوصی انتظار داشت که برای اقتصاد کشور کاری انجام دهند.

در این میان یک سؤال وجود دارد و آن اینکه انتظار از بخش خصوصی برای سال آینده چیست؟ و آیا بخش خصوصی می تواند انتظارات را پاسخ دهد؟

در جواب باید گفت که فعالان بخش خصوصی سربازان مالی هستند و زمانی می توان از این گروه انتظار داشت که به سمت افزایش سرمایه گذاری، رشد فراوری و جذب نیروی کار بروند که بستر برای گسترش فعالیت آنها مهیا باشد. سربازی که دستش خالی باشد امکان دفاع از خود را هم ندارد از این رو از او نمی توان انتظار داشت که ضمن دفاع از خود به کشور خدمت کند. فعالان مالی هم چنین شرایطی را دارند. برای آنکه بخش خصوصی سال آینده که انتخابات ریاست جمهوری را هم پیش رو داریم فعال تر گردد و بتواند در فضای مالی اثرگذارتر باشد از دولت می خواهیم که میزان دخالت در اقتصاد را کمتر کند و بیش از گذشته به فکر نظارت و برنامه ریزی با هدف حسن اجرای قانون باشد.

به نظر می رسد که رفتار دولت در روبروه با بخش خصوصی اینگونه بوده که بخش خصوصی تابع آن باشد. این موضوعی است که در تمام دولت ها رخ داده است. بخش خصوصی در این سال ها همیشه چشمش به تصمیم گیری های دولت بوده است و از آنجا که هراس دارد سرمایه اش به خطر بیفتد خود را وابسته به دولت می نماید. این در حالی است که بخش خصوصی زمانی می تواند پیروز عمل کند که استقلال داشته باشد. لذا برای کاهش این وابستگی لازم است که دولت ثبات تصمیم گیری داشته باشد و اگر می خواهد تغییری در قوانین داشته باشد از فعالان بخش خصوصی مشورت بگیرد. متأسفانه باید بگویم که ما بخش خصوصی ضعیفی داریم. زمانی که بخش خصوصی قدرت لازم را نداشته باشد نمی تواند در بازار داخلی و خارجی پویا باشد؛ از این رو به جای آنکه روی پای خود بایستد و سعی برای رشد و تعالی داشته باشد، روز به روز بر وابستگی آن به دولت و بعضی از رانت ها بیشتر می گردد. وقتی بخش خصوصی با چنین وضعیتی روبرو می گردد نمی توان از آن انتظار داشت که تحول در اقتصاد کشور ایجاد کند؛ چنین بخش خصوصی ناکارآمد است. بدین جهت توصیه می کنم فعالان مالی بیش از هر زمان دیگر خود را از وابستگی به دولت خارج و سعی نمایند که فعالیت های توسعه ای خود را افزایش دهند تا بواسطه آن بتوان به مالی پویا دست یافت. اقتصاد پویا براحتی دست یافتنی نیست و باید برای رسیدن به آن همه بخش ها کوشش نمایند. به غیر از قوه مجریه، قوه مقننه و قوه قضائیه در ایجاد شرایط مناسب برای فعالیت بخش خصوصی سهم دارند. اگر سه قوا در تسهیل شرایط همکاری نمایند اطمینان دارم که بخش خصوصی می داند چه راستای را برود و چگونه به رشد مالی دست پیدا کند.

با توجه به سه نکته رها سازی اقتصاد از سوی دولت، با تسهیل شرایط و اعتماد به بخش خصوصی می توان راستا فعالیت بخش خصوصی را هموار کرد و از فعالان بخش خصوصی انتظار داشت که به سمت توسعه سرمایه گذاری و رشد فراوری با هدف صادرات حرکت نمایند. ما نیازمند پویایی بخش خصوصی هستیم. بخشی که در تمام کشورها صندلی ارزشمندی دارند.

*استاد دانشگاه

منبع: ایران

dorezamin.com: دور زمین: آشنایی با زیبایی های دنیا در مجله سرگرمی و گردشگری

pariha.com: پریها مجله گردشگری، خبری، موفقیت، آشپزی و سرگرمی میباشد.