یک رویداد دریایی نگران کننده در اعماق آب
به گزارش مجله سرگرمی، خلبانانی که در ارتفاعات بالا حرکت می نمایند به اکسیژن بیشتری احتیاج دارند و در غیر اینصورت بینایی خود را از دست داده و در نهایت می میرند، به همین نحو موجوداتی که در اعماق اقیانوس زندگی می نمایند هم برای مشاهده اطراف خود به اکسیژن احتیاج دارند.
به گزارش، دانشمندان موسسه اقیانوس نگاری Scripps با تشخیص این مساله که فقدان اکسیژن میتواند باعث ایجاد نابینایی در اورگانیسم های دریایی گردد به آنالیز این مساله پرداختند که چطور کاهش سطح اکسیژن می تواند بر بینایی اختاپوس ها، خرچنگ ها و ماهی های مرکب اثر بگذارد. نتایج این تحقیق نیز در ادامه در نشریه زیست شناسی کاربردی (Journal of Experimental Biology) منتشر شد و براساس آن این اورگانیسم ها سطوح متفاوتی از کوری را تجربه کردند و بعضی حتی تا فقدان کامل بینایی نیز پیش رفتند.
لیلین مک کورمیک از دانشمندان علوم دریایی Scripps و مولف ارشد مقاله منتشر شده در این رابطه ضمن تاکید بر اهمیت اکسیژن می گوید:
مساله ای که در اقیانوس ها به وجود آمده از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است چراکه اورگانیسم ها برای زنده ماندن به اکسیژن احتیاج دارند. بینایی یک فرایند حسی بسیار مهم است و برای این منظور موجودات زنده به مولکول های اکسیژن احتیاج دارند.
البته منظور این نیست که موجودات دریایی حالا در مرز نابینایی، خفگی یا مرگ قرار دارند. بلکه سطوح اکسیژن موجود در اقیانوس ها در حال افت است و به خاطر گرمایش روز افزون این سیاره نیز بینایی موجودات ساکن در اقیانوس ها ممکن است بدتر گردد.
کارن ویشنر اقیانوس نگار دانشگاه Rhode Island که هیچ نقشی در این تحقیق نداشته در این باره می گوید:
البته این موجودات شاید تا نقطه مرگ پیش نروند، اما به احتمال زیاد دیگر نمی توانند شکارچیان، تغییرات نوری یا چیز هایی که در بستر اقیانوس قرار دارند را مشاهده نمایند. این مساله از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
Takamitsu Ito از اقیانوس نگاران موسسه تکنولوژی جورجیا در رابطه با علت این موضوع می گوید:
در محیط دو عامل اصلی برای افت اکسیژن وجود دارد: یکی از این عوامل کاملا در نتیجه قوانین فیزیک رخ می دهد؛ یعنی وقتی اقیانوس حرارت بیشتری از محیط را به خود جذب می نماید (منظور گرمای اضافی ناشی از اثر گاز های گلخانه ایست) و آب به صورت کلی گاز کمتری را در خود نگه می دارد.
عامل دیگر کاهش میزان ادغام اکسیژن با آب های اعماق اقیانوس است. اقیانوس های زمین بالغ بر 90 درصد از حرارت به دام افتاده درون اتمسفر را که به واسطه تصاعدات کربنی انسانی ایجاد شده اند به خود جذب می نماید و بخش اعظمی از این حرارت در نزدیکی سطح اقیانوس جذب می گردد. در نزدیکی سطح آب اکسیژن نیز انباشته شده و به همین خاطر لایه ای از آب گرم روی آب اقیانوس ها شکل می گیرد. اما این لایه به شدت گرم آب به سختی با آب های اعماق اقیانوس ادغام می گردد و به همین خاطر موجودات زنده بستر اقیانوس از اکسیژن محروم می مانند.
با این حال، اما برخلاف خلبانانی که میتوانند از منابع اکسیژن برای جلوگیری از کاهش قوه بینایی شان استفاده نمایند موجودات بستر دریا راه فراری از این بابت ندارند.
منبع:تابناک
منبع: باشگاه خبرنگاران جوانبلاگ پو: بلاگ پو | اینجای دنیای ما وبلاگنویس هاست
تور کانادا: تور کانادا | مجله گردشگری و مسافرتی تور کانادا
تور آلمان ارزان: تور آلمان ارزان قیمت | تور برلین، تور فرانکفورت، تور نمایشگاهی آلمان