با بیماری پرخوری عصبی بیشتر آشنا شوید
به گزارش مجله سرگرمی، بیماری بولیمیا یا پرخوری عصبی نوعی اختلال جدی در خورد و خوراک است که در آن بیمار به طور مخفیانه اقدام خوردن مقدار زیادی غذا می نماید و برای خلاص شدن از کالری اضافه ای که به دست آورده به روش های ناسالمی روی می آورد.
به گزارش، بولیمیا نوعی اختلال جدی در خورد و خوراک است که به آن پرخوری عصبی هم گفته می گردد و به صورت بالقوه می تواند تهدید نماینده زندگی انسان باشد.
مبتلایان به این بیماری ممکن است به طور مخفیانه اقدام خوردن مقدار زیادی غذا بنمایند و برای خلاص شدن از کالری اضافه ای که به دست آوردند به روش های ناسالمی روی بیاورند.
روش های مختلفی از سوی افراد مبتلا به بولیمیا برای رهایی از این افزایش وزن استفاده می گردد که از این میان می توان به اجبار خود برای استفراغ کردن و یا سوء مصرف از ملین ها اشاره نمود.
استفاده از رژیم های غذایی سخت، روزه دریافت یا ورزش بیش از حد، شکل های دیگری برای جلوگیری از اضافه وزن ناشی از پرخوری عصبی است.
افراد مبتلا به پرخوری عصبی (بولیمیا) به شدت ذهن خود را درگیر وزن و شکل ظاهری بدن خود می نمایند و خودشان را به شدت مورد قضاوت قرار می دهند.
از آنجایی که تصویر ذهنی این افراد در خصوص شکل ظاهری شان است و نه در خصوص پرخوری، غلبه و کنترل آن بسیار سخت است.
این در حالی است که بهره گیری از روش مؤثر درمان با تشخیص پزشک می تواند به ارائه الگو های غذایی سالم تر و پیشگیری از عوارض جدی روش های درمانی غیراصولی مفید فایده باشد.
بعضی از نشانه های پرخوری عصبی می تواند شامل موارد زیر باشد:
فرد بیش از پیش درگیر شکل ظاهر و وزن خود است.
به طور مداوم از افزایش وزن ترس دارد.
در وعده های غذایی بیش از حد غذا می خورد.
در زیاده روی در خوردن فرد کنترل خود را از دست می دهد گویی هیچ اختیاری از خود ندارد.
فرد خود را واردار به استفراغ، ورزش های سنگین اجباری می نماید.
مبتلایان به پرخوری عصبی به طور مکرر از ملین ها و تهوع آور ها استفاده می نمایند.
این افراد بیش از اندازه از مکمل های غذایی برای کاهش وزن استفاده می نمایند.
علت دقیقی برای بیماری بولیمیا (پرخوری عصبی) شناخته نشده است، ولی عوامل زیادی از جمله ژنتیکی، زیستی، سلامت عاطفی، انتظارات اجتماعی و ... در بروز این اختلال در خوردن می تواند نقش داشته باشد.
نکته قابل توجه در این بیماری این است که پرخوری عصبی در میان دختران و زنان بیش از پسران و مردان رایج است و بیشتر در اوایل بزرگسالی یا سرانجام نوجوانی خود را بروز می دهد.
افراد مبتلا به این بیماری با مسائل مختلف جسمی و روحی از جمله کاهش اعتماد به نفس و مشکل در برقراری ارتباط با دیگران در جامعه، بروز نارسایی های قلبی، قطع یا نامنظم شدن دوره قاعدگی، اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیتی و. روبرو می شوند.
روش های مختلفی برای پیشگیری از این بیماری وجود دارد که شاید بتوان مؤثرترین روش ها را عدم صحبت درباره وزن، ایجاد اعتماد به نفس برای افراد به طوری که عامل وزن و شکل ظاهری در آن دخیل نباشد و توصیه برای در پیش دریافت یک رژیم غذایی سالم به دور از روش های غیرمتعارف در کاهش وزن باشد.
بیماران دارای بولیمیا ممکن است به چندین نوع درمان احتیاج داشته باشند که معمولاً ترکیبی از روان درمانی با دارو های ضدافسردگی است.
در درمان پرخوری عصبی تعامل یک متخصص روانشناسی، متخصص تغذیه، بیمار و خانواده بیمار از اهمیت زیادی برخوردار است.
این روش درمان ترکیبی شامل روان درمانی (رفتار درمانی شناختی، درمان مبتنی بر خانواده و روان درمانی فردی)، دارو (تجویز فلوکسیتین به عنوان داروی شناخته شده در درمان پرخوری عصبی)، و ارائه رژیم غذایی متناسب با شرایط بیمار است.
در صورت شدت این بیماری می بایست بیمار تحت نظر مستقیم پزشک در بیمارستان بستری گردد.
منبع: آنا
منبع: باشگاه خبرنگاران جوانpariha.com: پریها | مجله گردشگری، تور لحظه آخری، تور ارزان قیمت، سفرنامه گردشگری